…aşamak için beni öldürecek biliyorum. Bir kanun var tam ortasında ve tanrı korkakların gözbebeklerine ilişti, gittikçe büyüyor görebiliyorum. Göremediklerimi görüyorum yazdıkça ve bu sanki tanrının bana serzenişiydi. Hiçbir zama…
…sanırım -üstelik bu hesap makinelerine isimler verip, onlarla kur/serenat alıştırmaları yapabilir, sinemalara gitmeler, kafe kafe dolaşmalar, aileyle tanışmalar derken, bu hesap makineleriyle evlenebilirsiniz. Evinizde ayrı, işi…
…onu hiçe saydığımızın farkına iş işten geçtikten sonra varıyoruz ve bir bakıyoruz ki koca bir ömür heba olup gitmiş, üstelik artık telafisi de mümkün görünmüyor. Ya kendini ve etrafındakileri kandırarak yaşayanlara ne demeli?…
…asla dışarı çıkaramadım. Atlayamadım dağlardan aşağı, kendimi veremedim doğaya. Alıp başımı gidemedim mesela. Gitmek istedim; vazgeçtim, yoruldum, oturdum yine. Denize bakamadım hiç uçsuz bucaksızca. Korktum hep, bilmiyorum ne…
…yaşayabilir. "Bir gün gelecek ve dünyaya neden geldiğine karar vermek zorunda kalacaksın, evlat." Bir umutla gittiği Feniks Adası tabii ki düşündüğü gibi çıkmıyor. Askeri şartlar var çok daha sert, acıma yok. Orada bir kaç ark…
…. Elbette bu fiziksel değil duygusal bir ölümdü. Bunu fark ettiğinden beri birkaç kez banyodaki ilaç dolabına gitmiş, uykusuz gecelerinde – ki bu neredeyse her gece demekti – aldığı uyku ilaçlarını son kez ebedi bir uyku için…
…mesela baş üstünde baş duruyor hala paris de yanmıyor herkes farkında bir gıdım suya hasret izlerini bırakıp gitti dolunay da şehir esmeyi bıraktı her yer bomboş yokluğunun şehir bile farkında diyarlar arası geçitlerden elim…
…ıyım, diyorum. Kelimeler anlaşılmaz bir halde sızlanıyorlar. Sorularım ayna kırıklarına çarpa çarpa çoğalıyor git gide. Kelimeler kızıyor. Tekrarlarımın bıkkınlığı içinde… Eğilip, bükülebilen bir şeymiş zaman, diyorum. Çözd…
…amıştım gözlerimi daha, İlk soruyu sorduğum an kendi kendime Yoktu sokaklarda aradığım levha. Kaybolmuştum... Gitmek istiyordum, kalmayacağımı bildiğim her yere Sonra oradan da başka başka yerlere Ve sözlerimi söylememiştim da…
…ercesine direniyor el pençe divan duruyor orada hatırlar kalıyor ellerde ne yana bakılsa bir anı vardır çekip gitmeyi bilmeyen yollar bir susabilsek her şey uslanacak belki radikal bekleyişler bulacağız ama anlayacağız kendimiz…