38 kullanım · 32 yazı
…ediği gibi pek de eğlenceli bir şey değildi delik. Daha çok çöplükten geçiyormuş gibi iğrenç kokular geliyor, elimdeki viski bardağı uzalıp kısalıyordu, tam delikten çıkmamla koskoca bir savaşın ortasında kendimi bulmam bir olmu…
…aklarımı şişiriyordu yollar ağır ağır yürüsem dahi. Sokak köpeklerinin kafasını bile sevemiyordum bu şehirde. Elimi uzattığım anda koşarak kaçıyordu, arkasından bakıyordum ben de. Sokak köpekleri kaçıyorsa eğer semtin insanla…
…dım dışarıya damarlarımda kan yokken yaşardım gece öyle de güzel gelirdi bana başı bozuk bir kediyi beklerdim elimde süt, kase ve umutla çakmak bulamazken sigara yakmaya ateşi bulmak için çırpınıyordu ellerim tarih öncesinde b…
…lakını koruyordu. En azından ben öyle gözlemlemiştim... Ne zaman göz göze gelsek önce kılık kıyafetimi süzer, elimdeki çantaya ve saate bakarak işe gittiğimi anlar, gözleriyle akıllı olmamı söylerdi. Ne de olsa güvenlikten izin…
…erirken diriliş...’ Ne vardı sanki Karalar bağlamış ağıtlarda Fırtınalar koparacak Bir muamma gibi Dudaklarda elim elim kıvranacak? Kalbi çalınmış sokaklarda Terk edilmişse haşyet Ve dahi çiğnenmişse Tüm arılığıyla vasf-ı iz…
…çılır açılmaz indi metrodan. Kalabalığı yarıp merdivenlere koştu, gözden kayboldu. Bir sonraki durakta indim. Elimdeki cüzdana bakıyordum. Tutmaya çalıştığım yaşlar süzüldü gözlerimden. Adım atacak dermanım kalmamıştı. Ayrılık a…
…kyüzü sevdiğin gibi parlıyorsa, Ve her şey tam hayal ettiğin gibiyse, Gözlerini kapat, bana gözlerinle bakma, Elimi bırak, bana ellerinle dokunma, Sabahın ilk saatleri gibi sev beni, Kalbimin ritmi en sevdiğin şarkıya karışsı…
…Ama zaman ve şartlar değişir, bilirim.Hiç kimse bugünkü hâlimizi tahayyül edemezdi.Gurbet Hanım bile. Yine de elimde kalanları korudum:Umudumu, aşkımı, mevsimlerimi, hüzünlerimi ve gözlerimi.Ama korumak yetmiyordu; ruhum acıyo…
…lki de bir rüyadayım şimdi… Acıyı hissediyorum her zerresiyle, duyuyorum, hayal olamaz diyorum; gerçek hepsi. Elimde tutuyor, gözümle görüyorum. Yerden bir avuç toprak alıp yanaklarıma sürüyorum. Ufacık taşlar dağlıyor yüzümü.…
…ıyı zamana bölüyoruz. Zamanın uzunluğu arttıkça acıyı hâlen ilk günkü gibi yaşıyor oluşumuza kızıyoruz. Sanki elimizdeymiş gibi. Sanki günler geçince acı da aynı oranda geçebilecekmiş gibi. Tozlu bir masanın üstünden, yılgın toz küm…
