…duvar beni arasına alıp sıkıştırıyor. Ben ne kadar nefret ettimse hayattan, o da benden o kadar nefret etti. Duvarlarımı itmeye çalışıyorum hayatın nefretine direnerek. Yol boyunca ağaçlar dizili. Onlara bakarken bile bir anıyı an…
…esler. Vücut, olabildiğince canlı, bir eserin taşıyıcısı olmaktan memnun, vakur, gözleri duvarlarıma değiyor; duvarlarımın da ardına. Uzamı paramparça eden bakışlarını fark etmemek güç. “Sence…” diyor ipeksi sesiyle, oysa duymuyorum…
…alığa; o bir tanrısal uçurum, sesin bükülmediği taştan bir oyuk. Gürültüsünü duydular sonra, birbirine çarpan duvarlarımın. İçimden doğup içime dökülen ırmağın, mavinin ve yolun hikayesini dinlediler yılgın sesimden. Derken ölümlerd…