Veda
…bir piyanistin, ince narin parmaklarını, piyanonun tuşları arasında gezdirmesi ve ortaya muhteşem bir eserin çıkması gibiydi. Umut’u izlerken onun her hareketinden doğan ve bana doğru esen soğuk rüzgâr, sabah ayazı gibi derimi…
…bir piyanistin, ince narin parmaklarını, piyanonun tuşları arasında gezdirmesi ve ortaya muhteşem bir eserin çıkması gibiydi. Umut’u izlerken onun her hareketinden doğan ve bana doğru esen soğuk rüzgâr, sabah ayazı gibi derimi…
…ştü aklına, Hıdır'ın doğum günüydü ürperti titremeye döndü birden, Nuri sabahtan beri Hıdır'ın neden aklından çıkmadığını idrak etti. Mezarlığa gitmek için geç bir saatti artiz hanım milyonluk kıyafet ısmarlamış ama günün tamamını…
…inde beyaz mendil, büyük düğüne hazırlık telaşları. İşte geliyor peygamber ve askerleri. Vakit, rabbin katına çıkma vaktidir... Yazan: Burhan Çolak
Halim nicedir bu duvarlara karşı Sesim çıkmaz, çağıramam sevinci Mutluluk, Kafesin içindeki bir kuş gibidir bana Alamam. Elim gitmez özgürlüğü tutamam. Metal kokusu kalmış ellerimde Sana bulaşır belki Elimi uzatırım da, Eline…
…oynarken yeni oyun bulmuşluğun sevinci ile sokağa atmıştım kendimi, elimde balon... Annemin "Uçurursun yavrum çıkma onunla." sesi bile yetişememişti ardımdan, sonra ilk gördüğüm arkadaşımın önünde soluklandım. Top şeker yiyor…
…Rabbine karşı çok nankördür ve kendisi de bunun farkındadır.'' Bir şiir... İşe gitmek üzere uyanan arkadaşım, çıkmadan evvel yatağıma kahve ve sıcak poğaça getiriyor. Bıraktığı tepsinin kenarına ise, saman kağıda yazılı bir şiir…
Son hastama bakmış, yemeğe çıkmaya hazırlanıyordum. Kapı açıldı, genç bir hanım içeri girdi. Hasta olmadığını, beni özel bir nedenle ziyaret ettiğini söyledi. Meraklanmıştım. Elimle oturmasını işaret ettim, ilgilenmedi. Yaşını…
…e döndüğünde, az önce sokağı dönerken yanıt verdiği tek insan Göksel’in direğe tırmandığını görmüş, - Göksel… Çıkma Göksel… Diye bağırıyor, ancak arkadaşı ne Ramazan’ın ne de başkalarının bağırışlarını duymuyordu. “Ramazan gö…
…üme atlayan kedinin akrabası geliyordu, gördüğüm bütün kediler. Konuşuyor muydu o uğursuz şey, yataktan çıkıp çıkmamak arasında kalıp ikinci seçeneği daha doğru buluyor, kendimi yorganın altına atıyordum ama yine şu lanet üşümey…
…her adımımda yığılır oldu önüme kemiksiz acılarım ve geceleri gökyüzü endamıyla eğilirken avuçlarıma her loş çıkmaz benimdir artık Labirenttir sokaklarımın nişanesi bir tebessüm belki de küçük bir hatıra senden bana kala kala…