…ye sorsun ne de ben anlatmak zorunda hissedeyim. Saçları yüzümde değsin. Huylanırım. Ama söz, bu sefer sesimi çıkarmam. Sonra susarım bir espri yapar. Güleriz. Burnumu çekince bir mendil uzatır. Gözyaşlarımı siler, yüzüne bakarı…
…başıboş bir tarla faresinin tarlada dolaştığını ve istediği ürüne ulaştığını görüyoruz ama ona bile seslerini çıkarmıyorlar, “Bırak, o da faydalansın.” diyenler şimdilik sakin ama yüzlerce tarla faresi bir anda gelip de tarlaya dadan…
…r. Yeni Turan, Ateşten Gömlek ve Vurun Kahpeye işte bu en ateşli siyasi döneminin ulusçu, milli duyguları öne çıkaran unutulmaz romanlarıdır. Bu milli mücadele dönemi yıllarında belki de onun için bir dönüm noktası olan, Atatür…
Deniz, gün öğleden sonraya yol alırken güneşle buluşmanın keyfini çıkarmaya devam ediyordu. Bütün vapurlara, motorlara, sandallara daha bir sevgi dolu hissediyordu kendini. Dalga dalga sevinç yüklüydü. Tüm konuklarını en güzel şe…
…isi geliyor aklıma. İşim gereği acımasızca bağırıyorum hata yapan bir çalışana. Adam ezilip büzülüyor, sesini çıkartamıyor tabi. Özür dileyecek oluyor, lafı ağzına tıkıyorum. Çünkü onun özrüne değil, işini doğru yapmasına ihtiyacım…
…ece boyunca nazlarına katlandıklarım, onları çantama kaba hareketlerle tıkıştırmama oradan buradan kafalarını çıkararak isyan ederlerdi. Bugün banka müşterileri de isyanda. Elemanlar “Yok!” diyor, “Hiçbir işlem yapamayız,” Dinlem…
…abaha karşı eve telefon açacaklarını bilmiyorum o an. Yorgunum, eve gidiyorum. Odana girince solunum cihazını çıkarıp atmaya çalışan seni görüyorum; yetmiyor, yetmiyor, yetmiyor oradan gelen oksijen. Gözlerinde panik, bir şeyle…
…ardından Pazar yerinin içinden eczaneye geliyorum. İçeri girip iki hoşbeş edip ilacı bıraktıktan sonra dışarı çıkarken gözüme iki kız çocuğu takılıyor, gereğinden fazla üzgün, fazla mutsuz gözüküyorlar gözüme. Daha sonra eczane…
…sına. Her an kalbinin üstüne ağır taşlar konulurken, sana çeşitli acılar katan bıçakların midene de batırılıp çıkarılmasıyla yaşamak artık oldukça güç. Önceden benim miydi şu duvarıma asılı kalan hayaller? Gözlerini kör eden bir sevgi…
…iydi belki de yaşam. Bu yerleşik acı, yaşamın bana sunacak zevklerinden de mahrum bırakıyordu beni. Otogardan çıkarken yürüdük el ele. Akşamın serinliği üzerimize çökerken. “Sen de seviyorsun beni.” dedi. İnsan birisini sevince…