…Allahın var mı senin namussuz pezevenk! Bir kereliğine insan ol! Erkek ol! Beslemelerine değil kendine güven, cezanı kendi ellerinle kes de adam desinler! İnsan desinler! Yıllardır aynı sokakta kepenk açıp-kapattıkları, karşıl…
…ltukta oturup uzaklara baktı Hıdır, "Nuri kaç para eder" diye sordu boş eve, boş ev soruyu duymazlıktan geldi cevap vermedi Hıdır'a, kalktı valizini hazırladı, Nuri'ye işlerle ilgilenmek için gitmesi gerektiğini ne kadar kala…
…, bir yan gurur ve azim, bir yan hassas duygular. ‘’Ben katledilmiş, sevgili bir babanın oğlu, hem cennet hem cehennem öcünü al derken, kalbimi kahpeler gibi ortaya seriyorum, sonra sövüp saymaya başlıyorum; bir sokak kadını gib…
…ara, seçim günü oy kullanmadan içemediğimiz bira, %10 barajını aşamayan vatandaşa mecliste verilmeyen koltuk, cennetteki elma kadar cezbedici değil. Anlarım ki sigaranızın tütünü birinci sınıftır, meclisteki koltuk has deriden…
…likle yoğrulmuş klişe bir dayak yemekle meşguldüm. Cüzdanımı, telefonumu ve saatimi kendi mekanlarından; yani cebimden ve kolumdan alarak -çaldılar diyemem, dövmesinler diye rüşvet vermiş olamaz mıyım?- uzaklaştılar. Ölmekle ba…
…en beri insanların saçma sapan dinlere inanması ve inandıkları şeyler uğruna acımasızca kendinden olmayanları cezalandırmalarını hafızasında eskiden yaşadığı olaylarla örtüştürmesiyle başladı. Ve iki uçlu duygu durumu bozukluğunda çok ani…
…ndisi de ağlayacaktı. Neredeyse ama o duygularını saklayabiliyordu. Kapsül ters tarafa dönüp açılınca kendini cehennemde gibi hissetti, bu başka bir korunaklı odaya geçişin yoluydu aslında. Tamir edilememişti ya da geç kalınmıştı.…
…adamdan bahsediyoruz. Ceketsiz öldü.Cebinden 28 kuruş çıktı. Ama biz onu yoksulluğuyla değil, dili dönüştüren cesaretiyle hatırlamak zorundayız. Bir şairin müzesi yoksa, mesele sadece bir bina değildir. Mesele, bir toplumun kendi h…
…Aradığımız asıl özgürlük dışarıdan gelecek bir kurtuluş umudunda değil; kendi içimizdeki yeniden başlayabilme cesaretinde gizli. İçimizde düğümlenen, paslanmış zincirleri tek tek çözebilme inancıyla başlayan içsel bir yolculuğu…
…madan nasıl tutunurduk güneşli günlerin umuduna? Gözlerimdeki yaşlar, yaşanması gereken bir kederi kucaklayan cesaretin emaresiydi. Göz kenarlarımda, pencere önü çiçeği gibi bekleyen kıvrımlar; yaşadığım mutlu anların şahitleriyd…