Peki Ne Kadar Uzak
…insanlar belki oradakilerden çok daha kötü olduğu hâlde mesafeler gözünü korkutur. Nasıl, ne kadar gideceğini bilmemek; kimin desteğini alabileceğini tahmin edememek... Ürkütür. Bu bir çeşit kumardır. Cesareti olanların girebile…
…insanlar belki oradakilerden çok daha kötü olduğu hâlde mesafeler gözünü korkutur. Nasıl, ne kadar gideceğini bilmemek; kimin desteğini alabileceğini tahmin edememek... Ürkütür. Bu bir çeşit kumardır. Cesareti olanların girebile…
…em... Kuş yuvası olur, çıkardım her ağaç dalında, her çatı aralığında karşısına, ah, bir bilsem... Bir bilsem bilmediğimi, bildiğimi sandığım her şeyi, kapansam ayakları dibine, öpsem teker teker her bir ayak parmağını, gözyaşlarım…
…erde başlayan yaşamaksa yaşamak… Fener, yalnızlık ve anılar sarıldılar birbirlerine. Kız mı oğlan mı olduğunu bilmediği çocuğunun silueti ve Sevda, rüyalarının ayrılmazlarıydı artık. Serap, adamın bu yalnızlığına dayanamayıp bir…
…mi diyor ama emin olamıyor. İtme hakkını bir sonraki sefere saklamak mantıklı. Bir sonraki seferin olacağını bilmek ise daha mantıklı. Bir ilişkide olunması gerekenden de mantıklı belki de. Elleri hala aralarında duruyor ve i…
…seslenen insanlardan, çay var gel diye davetkâr cümleler kuranların hala var olduklarından anlat. Fırtınalar bilmediğimiz sokaklara attığında bizi hala iyi insanların olabileceğinden anlat. Mutlaka dinleyen olacaktır. Ama mutlaka.…
…, indirdim tüm çok bilinmeyenli nesneleri. Sonra almadan ‘hiç’ olan her şeyleri tekrar kalktım ruhumdan adını bilmediğim istikamet renkli yönlere; Paslı bir trenin derdinden anlamayan otobüsler gibiydi sanki bozkırlar o an. Acısın…
…arı birleşti, ıslak dudaklarına kuru rüzgâr esti… “Benim olmayan zamanlarda, işittiğimi görmediğim, gördüğümü bilmediğim bulutta, kimsesizlik yurdunda sensizlikleyim…” Son satırlara bakıyordu. Cildi örten yapışık sayfada kabarıklı…
…parça ver de şu ten kafesim hamallıktan kurtulup hissiyatını taşısın. Seni gören gözlerle görüşüyorum bazen, bilmediğim ayrıntı, hatıraları dinliyorum. “Herkese selam verirdi’’ diyorlar. İlk defa görenler, tanımayanlar onunla bir…
…a ama yemek için önce babamın başlamasını bekliyordu ve babam başlamıyordu… Giden kimsenin geri dönmeyeceğini bilmenin çaresizliği çöküyordu üstüme. İnsanın kendi gerçekliğiyle yüzleşmesi ne kadar da acıydı.
…alıştıkları alan değil, hem diğer alanlardaki ustalara karşı hem de işyeri sahiplerine karşı, bitmek tükenmek bilmeyen bir eleştiri yağmuru oluşturacaklardır -halbuki bu insanların özgeçmişlerini incelerseniz, eleştirmenlik üzer…