…utlardan sıyrılmak için Ancak kızıl bir güneş görüyorum Tüm bulutları eriterek Yarım yağlı ve leziz bedeniyle Bana geliyor sarılmak için Ve paslanmış raylarının üzerinde Hiçbir yere gitmeyen trenlerini, Ağırlaştırılmış müebb…
…ağa saralım diyene. Sözüm, faşizmi damarlarına işlemiş dağ magandalarına. Sözüm sağa. Sözüm sola. Sözüm sana, bana, ona, herkese. En çok da keleşe, mermiye, topa, tüfeğe. Ve sen karınca kardeşim, sakın benimle bir olup bunla…
…anlatan kitap, amiyane tabirle su gibi akıp gidiyor. Yazarın dil kullanımı oldukça yerinde ve baş döndürücü. Bana kalırsa Rothfuss'un en büyük başarısı karakter ile okuyucuyu mükemmel bir şekilde manipüle edebiliyor olması.…
…ğunun başucuna süt ve kurabiye bıraktıktan sonra odalarının kapısını da içeri gaz girmeyeceğinden emin olarak bantlayan ve kafasını fırının içine sokarak intihar eden Sylvia Plath’in , İntiharın kıyısında dolaşan kadın Tezer Özlü…
…n yaşa düzelt ve bunun tekrarından" oluşuyor. 400 küsur sayfalık kitap için gereksiz kurgu fazlalığı olmuş ve bana kalırsa kitabın eksiği buydu. Fakat teknik bilgiler aklınızı yoruyorsa her zaman canlandırmaya geçebilirsiniz…
…yapacak bir cihaz henüz yoktu. Bu kez gerçekten bizde de yoktu. Ve böylesi yokluk durumunda fazlalığım vardı, bana ait yanan bir mumum vardı. O zamanlar bu kadar yazmıyor ve okumuyordum tabii. (Ne yazık ki) Yaşım belki dokuz…
…hala odada olup olmadığını merak ediyordu. Ama konuşmaya cesaret edemiyordu. Olabildiğince şaşkındı, ’’kader bana yine o tuhaf oyunlarından mı oynuyor’’ demeden edemiyordu. Birden aydınlığın sesi duyuldu kararlı bir tonda.…
…inden bir şeyler içtiğimiz bardaklara, bindiğimiz atlara saygı göstermeliyiz. Birazcık saygınız var mı acaba? Bana gösteriniz. Saygının olmadığı yerde huzur olabilir mi? Bahsettiğim, mevkilere veya makamlara gösterilen yapma…
…unun eğlence mekânına geldiği ve polislerin baskını sonucu kaçarken Monica'nın elini camla kestiği sekans, bu bana göre tüm hikâyeyi ve elbet muhtemel sonu en iyi biçimde ifade eden simgesellik. Dönemin fırtınalar estiren çi…
-Buzdan bir elbiseydi zaman... Kimine yalnızlık... Banaysa isyandı- Dünya terini siliyor kalemimin ucunda Susamış rüyaların parmaksız elleriyle Bir çocuk yüzünü yüzüme üfleyince Üşümüş sevgiler... Tırnaksız... Kanıyordu ne çok.…