Zaman Kamburu
Gün alabildiğine kızıldı oturduğum sandalyeden Ben ölesiye mahzundum kendi baktığım pencereden. İçimdeki bunaltılardan kurtulmayı deniyordum Denedikçe şükür güzelliği iniyordu parmaklarıma Ben umutla kanat çırpan her leyleği ken…
Gün alabildiğine kızıldı oturduğum sandalyeden Ben ölesiye mahzundum kendi baktığım pencereden. İçimdeki bunaltılardan kurtulmayı deniyordum Denedikçe şükür güzelliği iniyordu parmaklarıma Ben umutla kanat çırpan her leyleği ken…
…önce yapması istenmektedir, hem de feci bir sona doğru adım adım gitmesi için. Hikâyeye bir adım geri çekilip baktığımızda, diğer eserlerinde olduğu gibi Murakami’nin burada da yan karakterlere yüklediği sembol ve anlamlar ilk anda…
…ı verdiği sarman kediydi. Kış günleri sarılıp uyurlardı birbirlerine. Bir gün ansızın yok oldu Sarman. Nereye baktıysa bulamadı. Bir arabanın altında kalsa ölüsünü görürdü. Yoktu, hiçbir yerde yoktu. Uçup gitmişti gökyüzüne deme…
Çile, başını kaldırıp yan yana dizilen beton yığınlarına baktı. Ne kadar da yüksektiler. Şehir onu yutacakmış gibi hissediyordu. Televizyonda gördüğü her şeyi böyle gözüyle görmek onu çok etkilemişti. Terk ettiği kasaba da yü…
…tutmuş odaları; her yerde cirit atıyor sinekler, böcekler ve boğucu sıcak kaplamış vatanımın dört bir yanını. Baktıkça artıyor içimin yangını, yanıma aldığım buzlu şişenin suyu kaynamış; hani diyorum kessem şuracıkta bileklerimi…
…kan portakalı güneş doğdu acıların üzerine feryatların üzerine bakıyordu bize uzaklardan yıkılan anılarımıza baktığımız gibi bizim…
…. Alkolle alacağım hem de. Salona geldiğimde koltuğunda uyukluyordu. Çay suyunu koydum. Babamın uyuyan yüzüne baktım. Çevresi morarmış gözlerine, yılların yıprattığı ellerine. Boğazımda çöreklenen o yumruyu yutkundum. Böbrekle…
…duğuna göre mevsimlerden yaz olmalıydı. Elbisenin yakasının iki yanına iki kırmızı kuş işlenmişti. Dikkatlice baktığında bu kuşlardan birinin havalanıp çatıya konduğunu görmüştü. Çatının altında da kendi yaşadığı evi görüyordu kar…
…un ufak oldular. “Hayatım da böyle ufalandı gitti” diye düşündü. Açmaya eli, bakmaya gönlü varmadığı eşyalara baktı. Her biri de ona yabancı gözlerle bakıyordu. Yarım asırdan fazladır canları sıkılmış olmalıydı. İçindekileri…
…erek günbegün. Kentli olamadı her bir gökdelen camının ardındaki, ayakları altındaki toprağa hasretle tepeden baktı hep. İstemeden hem de. Kaçtı bazıları, başka kentlerde aradılar yeni yaşamları. Her bir veda ve her bir merha…