…İki yokmuş. Ey göz pınarım, kuruyan cümlem, tükenen sözüm! Rüyadan çıktık bak, başım kalbine yakın Çakılmıyor avucuma uzaklık çivileri. Ey göz pınarım, kuruyan cümlem, tükenen sözüm! Yeteri kadar zamanın var imiş senin, yeteri…
…yıp defterindeki kişi. yüzyıl önce ölüme terk ettiğim kuşu bilirim. aldığım canlar ellerimdeki çizgilerdedir. avlanılan ve silinmeyen yüzler ile, bir pazar sabahıdır hava soğuktur. sessizlik yemini etmiş bir ortodoks ile koşumlar…
Avucuma aldığımda bembeyazdı ellerin Mürekkebe bulaşmamış kâğıt gibi Makine hamurundan kesilirken kusursuzdun Kokun ham hâlini koruyordu sanki Sen o uzaktaki ağaçtın, kimse görmemişti daha Göstermemişti parmaklarıyla “Bak bir a…
…sında tükendi kalemim Belki de şimdi şuracıkta bir ateş böceği gelir yardımıma Evrenin tüm ışıklarını bırakır avucuma Bir karınca gezinir parmaklarımda korkarak Ve bir zeytin düşer dalından, henüz ıslatılmış toprağa Sen geçersi…
…isteğimi bir kez olsun bastıramıyorum. Hayatın, toprağın kalbinden doğduğu hakkında bir öykü okumuştum. Şu an avuçlarımdaki toz zerrelerine baktıkça hep bunu düşünüyorum. Temizleyen ve yenileyen, doyuran ve doğuran bu toprak değil mi…
…r keşke öyle olsaydı ama telefon açık ve sessizde de değildi. Sonra her zaman gibi yaptığım gibi yine kendimi avutmaya çalıştım. Önemli işleri vardır. Hayır. Aslında arayacaktılar ama. Hayır. İnsanlar çok değerli çok mühim işler…
…evren hediye eden Bir bükücüm olsaydı keşke Zamanı tuş edebilen bir makine Baloncuklar ve köpükler içindeyiz Avunuyoruz onun yerine! Yazan: Kerem Yılmaz
…. Beynim, adeta kendini kapatmıştı odadaki tüm uyarıcılara karşı. Ayaklarımdan başlayan karıncalanma duygusu, avuçlarımda bir sağa bir sola devirdiğim parmak uçlarıma kadar ulaşmıştı. Kulaklarımdaki basınç aninden artmış, içimdeki…
…büküp, “Ama hiç benzemiyorum babama!” dedim kadere isyan eder gibi. Hâlâ çocuk olduğumu ispatlamıştım karımın avuçlarında. “Yanılıyorsun hayatım. O kadar çok benziyorsun ki ona... Sadece benzememeye çalışıyorsun. Hepsi bu…” dedi. O…
…abamın beni bırakmasını fırsat bilip o odaya girdim. Yavaş bir ritimle sallanıyordu. Yere düşmüş kâğıdı aldım avuçlarıma. Buruşmuştu. Babamın ellerinde. Yazdığı onca satırda sadece bana olan sevgisinden bahsetmişti. Nefretle dahi…