Benim en samimi kız arkadaşlarımın isimleri hep çift cinsli oldu. Hani şu "hem kız hem erkek ismi" olanlardan. Neşe hariç. Mahalle arkadaşımdı Neşe. Çocukluğumun neşesi. Evet, o hariç. O, bu hikâyenin konusu da değil zat
…in, bin verir Hem de hiç yüksünmeden Emeğini bilir, nankörlük bilmez Biliyorum canım dedem biliyorum Küçükken avuçlarıma sakladığım tohumlar Şimdi saksılarımda En güzel yazlarım Gözlerini hatırlatan güneşi selamladığımda En hazin…
…u. Gelmeden önce tuvalete girdiğinde yerde gördüğü böbrek şeklindeki iki madeni kapta duran, kürtajla alınmış avuç içi kadar ceninlerden biri yoksa Halime’nin bebeği miymiş? Birinin bacağı, diğerinin kolu kopukmuş. Koridorla…
…n boşalırcasına yağan bir yağmurun altında açılan şemsiyelere benzerdi. Gideceği yönü de yeri de kendi seçen, avuçlarında tuttuğun ama hâkim olamadığın türden hani. Bazı aşklar vardı, başkaydı. Islak şemsiyenin tepesine yapışan yap…
…larını açığa çıkarıyor. Belki en tehlikeli yanı da bu Snow’un, bir anti kahraman olarak sahip olduğu en büyük avantaj: Her şeye rağmen okuyucu onun iç dünyasına dâhil ve eylemlerine şahit oldukça istemsizce, farkına bile varmad…
…ladım!) Vaktiyle kimsenin ciddiye almadığı bu sülüntaları Takunya halkının gözünden düşürmek için "bunlar bir avuç bıcırık" demişti Başkan. Takunya halkı -Ekvador halkı kadar olmasa da- espriden anlardı. Böylece sülüntalara…
…larımın arasından üfledim gitti. bir kapısı olmalı fakat nerede bilmiyorum bilsem elimi bir ok gibi doğrultup avazım çıkana kadar bağırırdım çık kafamın içinden! çık kalbimin içinden! çık!
…n taraflarda bir hareketlilik oluyor, kısa cümleler bölüyor sessizliği. Muavin limon kolonyası döküyor açılan avuçlara. Ortalığı mis gibi bir koku kaplıyor. Kolonya şişesini görür görmez kızıl saçlı kadın gözlerini kapatıyor, o…
…izeyi yerine koydu. En kısa sürenin geçmesini beklemeye başladı. Uzadıkça uzayan dakikalar geçmek bilmiyordu. Avcunun içinde sıktığı maskeyi fark etti. Çok geçmeden oturacağı yeni makamının ciddiyetini ilk günden aşındırmaktan…
Nisan 1920’de, İtalya-Avusturya sınırındaki bir kasabada yazılan, “Sevgili Bayan Milena, İki gün bir gecedir yağmakta olan yağmur, muhtemelen geçici olarak, biraz önce dindi.” kelimeleriyle başlıyor Milena’ya Mektuplar ve 1923’te…