…antikahraman değildir. Mala tamah eden, makamını mevkisini yükseltmek gayreti içinde olan muhteris değildir. Aksine onu biri yenilgiye uğratsın ister. Ancak yenildiğinde kendine dair bir şey öğrenebilecektir. Dumrul akamete u…
…dı havanın? Şeffaf değil miydi o? Peki bu renkler neyin nesiydi? Küçükken abimle balık tutmaya gittiğimiz gün aklıma geldi. O gün de bu renkle kaplanmıştı her şey. Sonbahar mevsimi olması dışında bir fark yoktu ve tabii ki hay…
…olaşır. Bir şey olacakmış gibi duran Ama hiç olmamış günlerin kısık sesinde kaybolursun. Sandalyenin boşluğu, akşamın geç kalışı, Saatlerin senden taraf tutmayışı arda kalır. Konuşursan, bilirsin ki dağılacak cümlelerin Araya l…
…înâ? Ebû Ali Hüseyin yerine “İbn-i Sînâ” olarak anılmasının sebebi; “Mr. Smith” şeklinde soyadıyla birilerini akılda tutmakla aynıdır. Her ne kadar kulağa garip gelse de kişilerin markalaşması sürecini “insan doğası” olarak de…
…önce ayrıldığı eve geri dönmüştür. Kapıdan girmeden önce geri dönmek ister çünkü burada bıraktığı kötü anılar aklına gelir. İzini kaybettirdiği için kendisine kırgın olan kardeşi Cal ile aralarında geçen konuşmalar, daha çok h…
…i boş ayakkabı hatırlar. Hatırlamaz annem; Unutmanın hep eşiğindedir ya da unutmaktır. Babam, tenha bir Mayıs akşamı, Dünyanın dışını dolaşmış da gelmiş. Susmak istemiş, biz koşmaya devam ederken. Bu suskunluğun ağırlığı durur…
…. Daha da güçlendi. Koca bir duvar gibi dikildi karşıma. Ben de "aklımın ipini salıverdim". Pencerenin önünde akşam üzeri serinliğinin verdiği hafif serinlemeyle, omzumdaki şalı biraz daha sardım zayıf ve bitkin bedenime. Tit…
…irenirken; toprağa, sanki bir ananın evladına tutunması gibi tutunurken, onu toprağından çekip çıkarmak hangi aklın ürünüdür?Yağı şifa, meyvesi derde deva olarak görülen, yetişmesi onlarca yılı bulan ama yetişti mi bin yıl şi…
…ar kıymetli olduğunu yeniden düşünmeye zorluyor. Kısacası, Mobius; sürükleyici anlatımı ve konusu ile zamanın akışına dair kalıpları kıran, sizi hem geçmişe hem de geleceğe götüren eşsiz bir deneyim sunuyor.
…aşıyla ahretliği Necla’ya zor atmıştı kendini. Hiç konuşmadan anlaşırdı onlar yıllar yılı. Yine öyle olmuştu. Akşama doğru eve dönmüş kendini yatağa bırakmıştı. Yanacak canı kalmamış gibi hissediyordu. Sabah erken saatlerde u…