Gidişlerim ve Gülüşlerim

Bir nedenden ötürü gitme eğilimim var. Nedenini ben de bilmiyorum, işte bir nedenden ötürü diyorum.
Çalsın kapılarım kimse açmasın, telefonlar susmasın susturacak kimse olmasın.
Uçsuz bucaksız ve sonsuz genişlikte yerlere gidesim var.
Gittiğim yer yeşil olsun, sağımda deniz solumda huzur olsun.
Karşımda bir gemi dursun gemiye yolcu binmesin gemiden yolcu inmesin.
Gemi yalnızca umudu, hayalleri ve mutluluğu taşısın. Her limana umut bıraksın.
Sokaklar boş kalsın insan olmasın. Her sokağa huzur sınırsızlığı getirilsin.
Huzur sokaklarda volta atsın, huzur sokağın tam köşesinde beklesin, gelene merhaba gidene hoşça kal desin.
Uykum denize kaçsın, deniz göklere karışsın, gökler şeker bulutu olsun üzerimize yağsın.
Şeker bulutları çocukların üzerinden gitmesin ebediyete kadar orada kalsın.
Mesela Doğu Batı diye ayırmasın kimseler kimseyi, bir çocuk olsun bir de çocuk olmayan.
Çocuklar konuşsun,
Çocuklar gülsün.
Mutluluk bu kadar uzak değil.
Mutluluk ne cennet ne de cehennem
Mutluluk dünyada bir yerde, varmamızı bekleyen bir durak
Gitme eğilimlerim mutluluğa,
Tüm gülümsemelere kucak açarak.