Bulutlar alçalmış, bulanık bir hava
İnsanlar var oldukları yerden, çok uzaklarda
Cam kenarında, masa başında, yatakta, rüyâda
Aitsizliğinde dünyanın, başında ya da sonunda,
Kimliksiz mekânlarda, yolda
Kendine!
Her insanın varışı, kendinin en iyi hâline
Ruhu, onlarca tohum
Açmak için sabırsızlanan binlerce filiz
Açmış ve çiçeklerini dökmüş, kuru bir dal…
İnsan
Her mevsim çiçekli kalmak isteyen,
Güneşe yüzünü dönen ya da dönmeyen,
Ruhunu besleyen ya da çürüten
İnsan
Çiçek açmak için bekleyen,
Açıp solan, solup açan
Aslında hep çiçek kalan
Açmış çiçeği ruhunda, onu göremeyen…
Yazan: Sümeyye Evcili
Sayı: 39
Yorum bırak