Demlik Sayı 42 Unutmak …n bir kapıda terk edilen o ev ve anıların ta kendisiydi belki de yaşam. Bu yerleşik acı, yaşamın bana sunacak zevklerinden de mahrum bırakıyordu beni. Otogardan çıkarken yürüdük el ele. Akşamın serinliği üzerimize çökerken. “Sen de…