26 kullanım · 20 yazı
…kardı yüzünden. Burnundan soluduğu böyle zamanlarda köşemde uyuyormuş gibi yapardım. Bir keresinde kafası her zamankinden daha kıyaktı. Çok nadir olarak yırtıp atmadığı sayfalardan birini açıp ardından öksürerek boğazını temizlemiş…
Heyecandan mı bilmem, ellerim her zamankinden biraz daha fazla titriyordu. Bazen de aniden bir ürpertiyle korkuyorum, üşüyorum. An yaklaştıkça kendimi gençlik yıllarımda yine onu beklediğim, yazsa eğer Ömür Pastanesi’nde, kışsa eğe…
…güçlüyüm, bilgiliyim, daha hızlı düşünüp bir şeylerin üstesinden gelebilirim değil mi? Hayır değil. Şimdi her zamankinden çok daha çaresizim. Ve her zamankinden daha tedirgin ve üzgün ve umutsuz. Biraz önce minibüsteki çocuklar umu…
…düşer aklına. Hüzünlenir, kimsenin durduramayacağı bir ağlamakla baş başa kalır. Yüzü daha beyaz, saçları her zamankinden siyah. Yağmurdan uyanmış, kışı geciktiren, kışın tıklım tıklım sınıflarını, karanlığını, çamurunu uzağa götür…
Önce ışığı gördü, bu sefer her zamankinden farklı. Sonra o ışık, karanlığın içinde iki ışığa bölündü. Koku tanıdıktı, hisler tanıdık, sesler tanıdık… Parlak ışık, eğilmiş mavi mavi bakıyordu ona. O kadar güzeldi ki o ışık olmak ist…
…kat ertesi gün yine koştururlardı patlak toplarının peşinde. Bahri o gün de erkenden uyanmıştı. Ama o gün her zamankinden farklıydı. Bayram günü kuşların bile mutlulukla öttüğünü düşünürdü Bahri. Küçük avlularının duvarına tırmanmı…
…tanımlayamadığım bir tavır takınmıştı. Dalgalarının kıyıya dokunuşu, kokusunun yoğunluğu, renginin duruşu her zamankinden farklıydı. Bunu fark ettikçe tenimden ruhuma ateş fışkırıyor, istemsizce bu ateşi körüklemeye devam ediyordum…
Restoranın sigara içilen bölümü her zamankinden kalabalıktı. Havaya bakan dışarı adım atmaya korkuyordu. Yarım saat önce başlayan yağmur dinecek gibi değildi. Cadde dereye dönmüştü. Islanmadık yeri kalmayan birkaç kişi sanki yağmur…
…ğırmıyorum sesim kısık yıllardır, siz kendinizi duymazken olmuşsunuz herkese sağır. Biliyorum her yenilgi her zamankinden daha ağır. Bitmek bilmiyor nokta konmadıkça her satır, her satırdan geriye kalan, yaşanmışlıktır. Müzik: Chop…
…çok neyi vardı ki? Bir evin önünde durdu. Turuncuya boyanmış müstakil bir evdi. Hava ayazdı, gece karaydı her zamankinden çok. Işık, yanıyordu. Zile uzandı eli ama basamadı. Ya hırsızsa, ya katilse... Bunlardan birisi miydi? Kendin…
