…de huzurlu değilmiş. Sinek son olarak yatakta uyuyan kadına baktı. Düzenli olarak onu ziyaret ettiğine şüphe yoktu çünkü evi onun mahallesindeydi. Ama odaya göz attığında hiç sineklik göremedi. Yeniden baktı; yine göremedi.…
…inmiş, kalemimin darbesiyle dağılıyormuş gibi hissediyorum. İnsan ruhunu sessizlik kadar sömüren bir şey daha yoktur emin ol. Kulak zarların patlarcasına bir sessizlik içindeysen ve zihninin çığlıklarını hiçbir kuvvet bastı…
…ilk kitabın karakterlerinden Anna ve St. Clair'i bu kitapta görebilirsiniz. Seride sırayla okuma zorunluluğu yok, zaten her şeyin mutlu sonla biteceği çok bariz yani üçüncü kitabın adı Isla ve Mutlu Son... Ama her bir önce…
…rdan Dalton Trumbo üzerinden bir devrin karanlık, despot ve faşist yüzünü görmek mümkündür. Korku, bazı yasal yollar kullanılarak etkisi toplum üzerinde meşru kılındığında insanları istenilen noktalara yönlendirmede en etki…
…en ruhunu izlersin. Geriye kalansa sadece posadır zaten. Sıfır hayal kırıklığı ve sıfır acı ile devam edersin yoluna ama hayır, üzülüp kederlenmiyorsun… O zaman devam etmeli… Aldırmıyorsun etrafında olup bitenlere, artık çokta…
…kötülüklerden müteessir. Saçları bir çiçek bahçesinden daha zarif Tarifi olmayacak kadar saf ve temiz Yaşamı yol bilmeden yollara atılmış bir gurbetçi Gönlünüz söz dinlemeyecek kadar vurgun Siz bayan, Gözlerininiz adeta ha…
…mizi. Katre katre acılar sarmıştı dört bir yanımızı, yığın yığın dertlere boyanmıştık; ürkektik, sahipsizdik. Yoktu yöremizde ‘biz’e benzeyen. Neden kimse huzur soluklamıyordu sahi? Ne ufka bakıp yoğrulmak ne dalgaların ritmi…
…yorlar, bıçak dayıyorlar ağzına. Fötrlü, kalın bıyıklı adamlar. Kavanozdan bakarsan yüzleri buğulu, çizmeleri yok… İyi, kötüyü vuruyor. İyi, çirkini çirkin bir çölde bırakıyor. Çirkini yok saymak, iyinin kötülüğü. Kendimizd…
…değilim Umudumun kaybolması Minibüste bir çocuğun yer vermesi ile yeşeriyor Anlıyorum ki büyük beklentilerim yok tabiatımda. Parayı uzattıktan sonra teşekkürümün ardından gülümseme ile beraber gelen rica ederim kâfi bana.…
…m Uğradığım tahribat ağır Çiçeklerim kayıp, belki de öldüler Kapandım dizlerimin üzerine Dileyeceğim affım da yok isteyeceğim bir şeyim de Nefesimi kesen saniseleri hesaplayıp yaşamaya çalışıyorum Boğazımın tam orta yerinde…