206 kullanım · 143 yazı
Tanrı, bana bir kalem verdi, “Al” dedi. “Yaz!” Günler, aylar, yıllar geçti. Yazdım durdum sürekli. Şiir yazdım, deneme yazdım, makale yazdım, haber yazdım, geleyazdım. Az daha, öleyazdım… Aşkı yazdım, dostu yazdım, umudu yazdı…
…iledi beni. Farklı biriydi, en azından daha önce rastlamadığım kadar farklıydı. Rum asıllıymış. 53 yaşında ve yıllardır yazıyormuş. Parasız kalmış yazmış, üzülmüş yazmış, mutlu olmuş yazmış. Yazmak güzel şey dedi. Umudunu yitirme…
…stünde sallanıp durmuştu sanki. O kısa zaman diliminde bütün planlar, bütün hayaller anlamsızlaşıyor; insanın yıllarca emek verip elde ettiği her şey bir anda koca bir hiç oluveriyordu. Düşünceler birbirini kovalıyor, zaman iler…
…öğrendiğimizde o samimiyeti verebildikleri için onları bir kez daha tebrik edesi geliyor insanın. Oyunda uzun yıllardır beraber olan ve ekip anlayışını artık sindirerek uyum sağlamış olan Ufuk Sarı, Yakup Turgut, Buğra Özenç, Sel…
Belda canının acısını değil acıttığı canları düşünüyordu artık. Yaptığı hataların sonucunu aradan yıllar geçtikten sonra görüyor ve cezasını çekiyordu. Ama söyleyemezdi tüm bu olanları susacaktı, her ne pahasına olursa olsun..…
…da paşa olan "Arap Abdullah"ın reislik ettiğini yazar. İstanbul halkı arasında Onikiler'in korku veren ünü, o yıllarda eğlence ve ziyaret yerlerinden, mesirelerden, komşu ve akraba gezmelerinden gelenleri korkutur hatta anneler…
…olayı Osmanlı İmparatorluğu sarnıcı kullanmamıştır. Kullanılmayarak unutulan bu sarnıç 16. Yüzyılda 1544-1550 yılları arasında Hollandalı gezgin P. Gyllius tarafından yeniden keşfedildi. Sarnıcın suyunun su kemerleriyle Belgrad…
…boşa akıp gittiğini düşündü Seniha kahvesini getirene dek. Mutsuzluğu huysuzluk olarak hayata yansıtmak uzun yıllar önce seçtiği bir yoldu Huri’nin, albay bağışıklık kazanmıştı karısının hallerine, ne yaparsa yapsın vazgeçeme…
…i fazlasıyla karşılayan filmlerinden biri. Filmin ele aldığı temel konular politik yönüyle sömürgeci Batı’nın yıllarca topraklarından sınırsız şekilde faydalandığı insanları kendi topraklarına ikinci sınıf vatandaş olarak dahi k…
…ra iş yerinde olmam gerektiğini anlıyorum. “Benim bir işim yok ki” diyorum kendi kendime. Ellerim, ayaklarım, yılların rutinine alışmış birer robot gibi. Giyiniyorum, dişlerimi fırçalıyorum, karımın hediyesi olan pahalı ayakkabı…
