1 kullanım · 1 yazı
…al olarak inancımızda bir sakatlık var demektir. Kendi kötü eğitimimizi fark edememiş, yeni nesilleri de öyle yetiştirmiş bir toplumuz. Bunun sebebi de muhtaç olduğumuz kudret kadar damarlarımızda akan asil kanda mevcut olsa gerek.…
…unda kimseyi ikna edecek değilim. Düpedüz erkek ismi, genel kullanım sıklığı açısından yani. Daha derin, daha yetişkin işi ilk dostluğum Fikret'le olan dostluğumdu. Sadece dersleri, eğlenceleri değil, toplumsal olaylara tepkiler…
…ilave edilmiş serum, Halime’yi odadan uzaklaştırdı. Biz biraz rahatlarken o kendini bilmez kadın, sanki çeyiz yetiştirircesine harıl harıl dantel örmeye devam etti. Halime, biz uyuyana kadar kendine gelemedi. Sabah saat altıda kahvaltı…
…ir bebeğin gözünden nasıl görünüyordu acaba bu yeşillikler, bu dünya? Artık kırk yaşını dolduran, kocaman bir yetişkindi şimdi. Doğduğu bu coğrafyaya olan merakını yenemeyip yaklaşık bir buçuk gün süren zorlu yolculuğunu tamamlamı…
…bu figürde Collins, okuyucuları bir nevi yüzleşmeye davet etmekte. Açlık Oyunları’nın bir üçleme olarak genç-yetişkin diyebileceğimiz okur kitlesine hitap etmesine rağmen Kuşların ve Yılanların Şarkısı bizi daha karanlık, farkl…
…lmaması gereken yirmi bir numaralı koltuğun önünde birkaç saniye durup düşünmesinden hemen sonra soluk soluğa yetişmişti kırmızı ceketli kadın. Bir yandan beline kadar inen saçlarını alışkanlıkla geriye atıyor, muavine işaret parm…
…ombulca bir çocuktu. Uzaktan akrabamız da olur. Eşyaların çoğunu benim sırtlanmam yetmiyormuş gibi adımlarıma yetişemeyip yol boyunca söylenmişti. Dün gibi aklımda… Eski ahırın yanından ilerleyip küçük tepeyi aştığımızda önümde uza…
“Toprak, aynı toprak ama yetiştirdiği şeyler birbirinden farklı oluyor.” cümlesini kurduktan sonra etrafımıza bol keseden akıl dağıtarak yaşamayı sürdürebiliriz. Bu cümlenin doğruluk payı üzerinde tartışıp durabiliriz ama topraksız…
…ev olarak benimser. Sanki bazı temel şeyleri tamamladığında tam donanımlı bir hayat süreceklerini düşünürler. Yetişkinlik dönemine girdiğimizde ise hepimiz seri üretimden geçmiş robotlar hâline dönüşürüz. Hepimizin hedefi bellidir…
…Ardından, terk edilmişliğin karanlık zindanlarına bırakabilirsiniz beni. Çıplak Ankara şafağında, İstanbul’a yetişmek için, Tüm umudumla yürürken, Sincan çıkışında bir yerde, Dalgalara karışmak, kabulüm. Yeter ki, son bir oyun.…
