72 kullanım · 58 yazı
…in icadı) çalışmanın kutsanması , pozitivizmin yükselmesi buna örnek gösterilebilir. Günümüzde ise kapitalist yaşamın getirisi olan hedonist davranışlar kolayca gözlemlenebilir hâlde. Bugün için hayat yalnızca eğlence için var…
…anışları, hayal kırıklıkları, acıları… Vazgeçemiyordu hiçbirinden. Bavulu yavaşça yere koydu. Ellerine baktı. Yaşamın alnında derinleştirdiği çizgiler gibi, bavulun sapı da izler oluşturmuştu avuçlarında. “Tren hemen gelmese, b…
Güneş, yarınki yaşamına yeni bir sayfa açmak ister gibi yavaş yavaş sönmeye yüz tutuyordu. Bense -adım Kemal- ev sahibiyle geçen günkü görüşmemizde bana tarif ettiği adresin yerini hatırlamaya çalışıyordum. Dilimin ucuna gelip d…
…tırmış olabilir. Sen doğduğundan beri hep böyleydik çünkü. Hatta ben doğduğumdan beri de. Bu yüzden başka bir yaşamın varlığına inanmak insan zihnini çok zorluyor. Senin yaşadıklarını ben de yaşadım. Bu yüzden, duyduğun heyecan…
…ucu olarak roman, bir öykü kitabının havasına bürünüyor. Kitapta bir de sonlara doğru ortaya çıkan ve Aziz’in yaşamında dönüm noktası olacağını başından ön göremediğimiz bir sıradanlıkla romana dâhil olan Ebru karakteri var. Bu k…
…tılıyor bir şeylere. Burası fazlasıyla eskiye dönük ama top oynanmayan sokaklar. Etraf neşeli değil, insanlar yaşamın içinde kaybolmuş. Zaten yaşamak için yiyen, yemek için çalışan insanlar buradakiler. Ölecekleri güne kadar ya…
…binin sesini dağlayacak ve sen onca şeye rağmen yanı başındaki odada, usulca yatağında yatan o minnacık canın yaşamına binlerce kez şükrederken bulacaksın kendini. Bir adam, buruşuk çarşafların ardında sevdiği kadını aldatıp, pi…
Bu gece bir varoluş düştü göz kapaklarımdan Gerçeküstü yaşamın kuytu diyarları Boyut atlamış ışık süzmeleri -Hayal dünyası, karşılıksız çekidir bir insanın- O gece bir yok oluş öptü dudaklarımdan. Ben zifiri karanlıklarda doğdu…
…bir insanı En ince yerinden. Ah! Hasret kalmadan nefes almaya… Henüz savaşlar yokken, Boyamalıyız duvarları, Yaşamın en güzel renklerine. Henüz öldürülmemişken, doğmamış çocuklarımız Düşler bahçesini kurmalıyız onlara Henüz üş…
…çük Cafe’de gibi hissettim. Ama değildi, bu mekânın önünden daha önce geçmiştim, içinde ağız dolusu gülen ama yaşamın beyhudeliğini hatırlatan, ben gibi yaşlanınca dünyaya tuhaf bir şaşkınlıkla bakacak olan bir grup mutlu insan…
