…in ilk sayfalarında yer alan haberleri, olduğu gibi sayfalarında bırak. Birilerine tutunmayı bırak. Programlı yaşamayı bırak. Nefes almak güç geliyorsa tutma içinde, bırak. Birileri ne der deyip kaygılanmayı bırak. Korkularını b…
…uğruna canlar verilen Ayrılmak zaman alıyor, barışmak tek sefer. Umuttur hayatın en olgun meyvesi Bir umuttur yaşamak Bir umut geçti kirpik uçlarımdan Yanaklarımı, okşayarak. Müzik: Secret Garden - Adagio
…ek zorunda değil. Her şeyden önce, öğrenebilmeyi öğrenmeli insan. Hiçbir insan diğerlerinden farklı bir hayat yaşamaz, sadece tercihler farklıdır. Kader dediğimiz olgu, yaratıcının bizim hayatlarımızı çizip yazması değildir. Yü…
…ip gelecekti. Tedavi biraz da olsa işe yaramıştı. Yine de yerinden kalkamıyordu. Artık tekerlekli sandalyeyle yaşamaya mahkumdu. Eşi, çocukları ve eş dost yardımlarını esirgemiyordu. Ama o, etrafındakilerin kendisi yüzünden eziy…
…rimize bir kat daha duvar öreriz. Bir kat daha duvar öreriz hissizliğimize, incinmemeyi umarak. Hissetmekten, yaşamaktan korkarak... Biz hep duvar örmekle meşgulüzdür. Yazan: Damla Demir
…unu bile isteye değil, otonom olarak gerçekleştiriyor. Her şeyin değeri yitip giderken, etrafındakiler bir de yaşama sevincinden bahsediyor. Bahsettikleri şeyin ne ile ilgili olup olmadığını biliyorlar mı, burası da ayrı bir m…
…ettim.” Sonra sustu anneannem. Fatma gibi çok sevilmemişti, bacaklarının çukurları da hiç kapanmamıştı ama o yaşamaktan payını almıştı. Bir cep düşmüştü gökten, anneannemin cebi. İçinde ne ararsan bulurdun, bir diş sarımsak, yarı…
Bu gece bir varoluş düştü göz kapaklarımdan Gerçeküstü yaşamın kuytu diyarları Boyut atlamış ışık süzmeleri -Hayal dünyası, karşılıksız çekidir bir insanın- O gece bir yok oluş öptü dudaklarımdan. Ben zifiri karanlıklarda doğdu…
…arcamıştı. İçi kan ağlasa bile sevdiği insanın gülmesi için kahkahalar atmıştı. Şimdi ise acınası bir şekilde yaşamak için, kendi için kahkaha atabilmesi gerekiyordu. Denedi. Nefesini kesen bir öksürük tuttu ve sigarasından bir…
…çük Cafe’de gibi hissettim. Ama değildi, bu mekânın önünden daha önce geçmiştim, içinde ağız dolusu gülen ama yaşamın beyhudeliğini hatırlatan, ben gibi yaşlanınca dünyaya tuhaf bir şaşkınlıkla bakacak olan bir grup mutlu insan…