Yokluğun Sınırı
…kanepen vardı bir de tek kişilik koltuğun. Lamba sonuna kadar yanıyordu. Ben tek kişiliği severdim (belki tek yaşadığımdan). Beni koltuğuna oturttun (büyük ihtimal sen hep orada otururdun; bu benim için bir jest olmalıydı) ve mutfağ…