133 kullanım · 110 yazı
…. Gerçekten de hayat bir film şeridi gibi akıyor mudur acaba? Hayallerimiz, ne kadar gerçeklerle örtüşmüştür? Yanımızda kim olmasını isteriz, ancak onun yerine bir başkasının yüzünü mü görürüz? Amaçlarımıza ve hayallerimize ne ka…
…arı ‘aydınlatmayı’ kendisine hedef olarak belirlemiştir. Amerika’daki komünizm düşmanlığı sinema sektörüne de yansımış, büyük sansürlere yol açan uygulamalar senaristlerin işlerini zorlaştırmıştır. Hollywood –diğer birçok kurum…
…akkumlar ektim Hüzünler ruhsuz geceleri aydınlatır Kahrın şarabını sönmek için içtim Zindanlar otağında ismin yankılanır. Yazan: Yusuf Ataberk
…ıyız. Çocukça gözlerini kaçırması vardı. Bir de aşk dolu bakışları. Muzipçe gülüşleri. Hüzünlüyken susuşları. Yanındayken kızgınlıklarım, uzaktayken sımsıkı sarılışlarım. Şiir okuması, şarkı söylemesi… Hayat onda güzeldi, onsuz yav…
…ek için ise güzel bir bahçesi vardı. Kurs odaları da tarihe uygun olarak tasarlanmıştır. Eski Türk kültürünün yanında modern sanat kursları da verilmektedir. Caferağa medresesi İstanbul’un karmaşasından kurtulmak için gidilebil…
…ygınlaşması ve görsel ifadeler kullanımıyla da desteklenerek, kendimizi cümlelerimizle değil de birkaç kelime yanında emoji olarak betimlemeye çalıştığımızdan ötürü, gerçek kişilere fazla mektup atmaz olduk. Aslına bakarsanız,…
…atını adı K harfiyle başlayan birini bulmaya adamıştı. Birçok kişinin o olduğunu düşünmüştü ama her defasında yanılmıştı. Ama bu mektupların kocasında ne işi vardı anlam veremiyordu. Birden kocasının onu bulup tüm bu mektupları al…
Bir sessizlik var Yalan yanlış her şeyi getirir akla Öyle ki düşünmek zor Öylesine tırmalayıcı bir sessizlik Yılların götürdüğü bir hayat bu. Biz, adını koyamadığım Ya da koymak istemediğim hayat gerçeklerinin Kurbanı olduk. H…
…fazlası. Hatıralarıma da dokunamıyorum artık. Gözlerimi kapıyorum anımsamaya çalışıyorum. Ama yok. Sanki hiç yanımda olmamışlar gibi. Bütün sevdiklerim gidecekmiş gibi birer birer. Tanımlayamıyorum o hissi. Evet evet. Emanet g…
…iz’e düşen, içimize dönmek oldu, orada bulduk kaybettiğimiz benliğimizi. Katre katre acılar sarmıştı dört bir yanımızı, yığın yığın dertlere boyanmıştık; ürkektik, sahipsizdik. Yoktu yöremizde ‘biz’e benzeyen. Neden kimse huzur…
