…ındayım. Beni kendine çeken davetkâr, keskin bir uçurumun dibinde oturmuş; 'ölümü düşlüyorum'. Ruhi Bey’e hak verdiğim bir noktadan gülümsüyorum, her şeye rağmen hayatıma. Buruk bir gülümsemeyle bakıyorum, ruhumdan binbir parça…
…hizmetleri ve acentenin faksı üzerinden devam etti. Dincel, kendi adresi değişse bile değişmeyecek bir adres vermişti bana: babaannesinin adresi. "Sen buraya yaz, bana her zaman ulaşır" demişti. Öyle de oldu. Bu ikinci adres, a…
…açlarının bir kısmı önüne düşecek ıslak ıslak. Kalamatalarının üstündeki torbaları kapatacak. Hem kızar hem severdim o hallerini. Annesine atarlanan oğlan çocuğu gibi. “Tatlı belam,” derdim, damarları şişmiş dudaklarından öper…
…ana her nesne konuşacakmış gibi gelir. Sanki yeterince istersek onlara kulak verirsek dilleri çözülüp bir ses vereceklermiş gibi gelir. Eğer bu bugüne kadar olmamışsa bizi konuşmaya değer bulmamış olmalarındandır. Henüz kulaklarımız…
…elki tekrar atar kalbim Mart menekşeleri, böğürtlen kışı bana iyi gelmiyor artık Vanya’dayım pastoral senfoni veriyor mutsuzluğum şerefine Her işte bir hayır var safsataları yordu beni sevgilim Bayram namazından sonraki kahvalt…
…a bakarak yapmıştı. İnandırıcılığını ilk sözcükte kaybetmişti. Bu yüzden, istesem de söylediklerine dikkatimi veremiyordum. Onca söylediği şeyin arasından, kanserimin pankreas 4.evre olduğunu hatırlıyorum. Beynim, adeta kendini kapa…
…daklarımı iyice yayıp, gergin tutmuştum bu esnada. “Hafta sonlarını hiç sevmiyorum” dedi süpürme işlemine ara vermeden. “Ben de” dedim. Kıkırdadığımı fark etmesi için gürültü çıkarmaktan da geri kalmadım elbette. Sonra sessizlik…
…Ah ama o adam, Tahir Bey sen benim babam, canım babam, kıydın kendine. Rabbim izin vermemişti daha. Ey adam, verdiği canı O izin vermedikçe terk edemezsin! Belki ben de yaşamak için içten hisler beslemiyorum lakin n’olur yanlı…
…çapaktan sakınmaz, diklenirdi sonuna kadar davasında. Üstelik kocasını da severdi. Gözünü açıp gördüğü, gönül verip sevdiğiydi. Eriydi. Bacasını tüttürendi. Ocakta aş kaynıyorsa erinin sayesinde kaynıyordu. Ah bir de uçkurunu…
…i kitaplardan biri. Sokağa adımını atar atmaz anlamıştı kendi cemaati olmanın, kendi tabutuna tek başına omuz vermenin zorluğunu. Yine de, hakkını helâl etmeyeceği cemaatin yokluğunun acısını hissetmedi. İçini yaralayan, yolun s…