un

Öykü Sayı 36

Çavdar Tarlası

…k burnunu tekrar avucumun içinde gezdirmeye başladı. Çavdar tarlalarında böyle tuhaf şeyler olur. Siz yine de unutmayın, her dalmaçyalı köpeğin bir sahibi vardır, neredeyse. Sessizliği yaran güçlü ve uzun bir ıslık duyunca dalmaç…

Şiir Sayı 35

Soytarı

…yalarını akıtarak sırıtıyor bana Anlamadıklarına, hem de aklının ermediklerine Nasıl da gülüyor katıla katıla Unutarak ana babasının öğrettiklerini Küçümseyerek bayrağını ve dilini Unutarak üzerindeki birkaç parça pis kıyafeti D…

Demlik Sayı 35

Ayna

…rarak karaya yanaşmaya çalıştı. Dolu kovayla. Belli ki almış üşümenin ve belki de uykusuzluğun ödülünü. Bense unutamıyorum yağmurluğun rengini. Yüzüne düşen sarı gölgeyi. Oysa tedirginim, kendimi görmüş gibiyim bir başkasının gözünd…

Öykü Sayı 34

Hüzün Mavisi

…çtığında o günü yeni güne bağlayan gece gözlerini hiç kırpmayacağını, o gecenin İstanbul’un ve ailesinin asla unutmayacağı bir gece olacağını ve tarihe kara bir sayfa olarak düşüleceğini hiç bilmiyordu. Gökyüzünü saran kara bulutlar…

Köşe Sayı 34

Ben Gezegen Olsam

…ehir, hatta gezegen gibi. Biraz yürüyüş yapınca çok güzel engin bir enerji ve tertemiz hava ile doluyorsunuz. Unutmayalım ki, oradakiler de Homo Sapiens. Kadim orta doğuda ise, uzun zamandır insana saygı, tok ağırlamak gibi; saygıs…

Demlik Sayı 33

Siz Şimdi Sıcacık Evlerde Uyurken

…an da var edilirdi Bunu öğrenmiştim. Arzuları, hevesleri, hırsları bir kenara koydum, Kadınlık ne ki Bu yaşta unuttum! Ne yüceymiş annelik, Kan donduran soğuğu, yokluğu, açlığı Kaybetmeyi unutturup da gülmeyi öğreten, Kimse olm…

Demlik Sayı 33

Siyah ile Gri Arasında

…la bakmadan yürüyordu. Gözleri yola çizilmiş görünmeyen çizgiyi takip ediyor gibiydi. Tekdüzeliği, boya nedir unutmuş, sağı solu patlamış, hayli yaşlı bir çift ayakkabı bozdu. İrkilmedi bile. Durdu. Başını kaldırdı. Saçı sakalı…

Köşe Sayı 32

Özlenen Şey

…i bir mekanizmadır. İş-güç... Hayatı kazanmak... Kazandığını harcamak... Sağlığını kazanmak... Hasta olduğunu unutmak... Daha çok kazanmak... Kazandım derken kaybetmek... Bunların devrilip döküldüğü yollardan takılmadan ilerley…

Öykü Sayı 32

Anneannemin Cebi

…Sonra o konuşmaya başlardı yeniden, sanki anlardı ne soracağımızı. Çocuk aklımızı efsanelerle çelerdi, biz de unuturduk yaraların hikayesini sormayı. Anneannemin cebinden çıkanlarla saatlerce dolanırdık geçmişin çatlamış sözcükle…

Köşe Sayı 32

Sessiz Saçmalıklar (XLIII - XLIV)

…amı yok dediğimiz her şeyin anlamı var. Az da olsa var anlam, o vakit “BU GİDİŞ NEREYE?” -Vol.44– -İnsan asla unutmaz, sadece alışır. Ya alışmak istemiyorsa? + Alışmış gibi yapar… + İnsan kendi kendine başlattığı hiçbir savaşta…