Umudun Öyküsü
…sıcak bir umut. Ne zaman umutsuzluk fırtınasına tutulsam aklıma sizi getirip yaşamaktan asla vazgeçmeyeceğim. Toparlanıp göç eden umutlarımın tekrar geleceğini bilerek…
…sıcak bir umut. Ne zaman umutsuzluk fırtınasına tutulsam aklıma sizi getirip yaşamaktan asla vazgeçmeyeceğim. Toparlanıp göç eden umutlarımın tekrar geleceğini bilerek…
…üren cesaretiyle hatırlamak zorundayız. Bir şairin müzesi yoksa, mesele sadece bir bina değildir. Mesele, bir toplumun kendi hafızasına ne kadar sahip çıktığıdır. Belki bizim vazifemiz de budur: Onun “garip” dediği dünyada, onu…
…, çay suyunu koydum, ekmek var mı diye baktım şöyle bir. Bayattı ama dışarı çıkmayacaktım tazesi için. Yatağı toplayıp pijamalarımı değiştirdim. Aynaları sildim, çiçekleri suladım, pencereyi kapattım. Kahvaltımı mutfakta yapmaya…
…Bak Fatih adını, Mabel yapan var Öztürk soyadını, Fel yapan Sahne adım, mahlasım falan dersin n’olcak Hem bu topluma yabancı şeyler havalı gelir Bak ne şiirin okunur, ne şarkın söylenir ha! Kitabını, senaryonu gönderdiğin post…
…zel şey gibi bitti Sokak aralarından caddelere taşan çocukluğumuz Kar tatilleri ve eve erken dönüş Ağaçlardan toplanan mevsim meyvesi Pazar sabahı çizgi filmleri gibi Kesildi yaprak hışırtısı Sonbahardı, bitti. Aynı asfalta tekr…
…doğar yorganları ört üstüme sevgilim karanlıklara dal ve bir çiçek bul sonra kendini benden kopar o çiçek bu toprakta yetişir bir bakarsın yıllar yıllara yetişir çiçekler meyve verir meyvelere uzanır çocuklar insan her şeye alı…
…mediği belli olunca yok olup gider ve yeni sistemler açığa çıkar. Gereksinimler değişir, anlamlar şekillenir, toplumlar biçimlenir ve büyük bir kalabalık dünyaya dönmezden evvel iş birliğiyle bir “ömür” geçirir. Çocuk doğar, ona…
…er. Dövüş bittikten sonra da hantal olan daha fazla konuşuyordu. Önem verdikleri özel eşyaları ve kitaplarını topladılar. Hantal, kırmızı boru şeklindeki zımbırtıyı yavaşça ceketinin iç cebine yerleştirdi. Bahçe duvarından atlamad…
…zerresiyle, duyuyorum, hayal olamaz diyorum; gerçek hepsi. Elimde tutuyor, gözümle görüyorum. Yerden bir avuç toprak alıp yanaklarıma sürüyorum. Ufacık taşlar dağlıyor yüzümü. Keşke, keşke bir kâbus olsaydı bu yaşadıklarım. Gö…
…uzanıyorum kendime. Ben bir meyveyim, çekirdeğim bol. Birini ezsen diğeri tutar, inat değil mi yetişir kurak toprakta. Dön de bir bak ne yaptım diye: dön de bir bak hainliğin günahlarını geçti mi diye. Kimin barışı bu kökünden…