Görünmez
…kendi ile olan savaşını Yine de kendi savaşının kahramanı oluyor. Eli iş tutmasa da ölüyle konuşmayı biliyor Toprak soyundan gelen bir hergele Dışbükey bir aynada Maske takmıyor sahneye çıkmıyor Oyun oynamıyor...
…kendi ile olan savaşını Yine de kendi savaşının kahramanı oluyor. Eli iş tutmasa da ölüyle konuşmayı biliyor Toprak soyundan gelen bir hergele Dışbükey bir aynada Maske takmıyor sahneye çıkmıyor Oyun oynamıyor...
…bilirim. Beş dakika bile beklemeden geliyor otobüs. Güneşli bir pazar günü ve herkes uyuyor sanırım. Otobüste toplam üç kişiyiz. Merkeze yakın bir yerde inip tramvay bekliyorum. Karşı yoldan tek tük arabalar geçiyor. Kuş sesle…
…amak yaparcasına. Zamanı geldiğinde herkes ayrılacaktı sahneden, heybesinde farklı şeylerle. Kimisi alkışları toplayacaktı avuçlarına, kimisi kırgınlıkları alıp gidecekti. Kimisi de nihayet kendini bulmuş olmanın tüy gibi hafifliğin…
…37'nin bitip 38'e günler kaldığında, hayallerinin gerisinde olduğunu bilen biri için her geçen an hafifçe bir tokat gibi düşer. Bu süreçte en çok anlaşılamamak yaralıyor. İçinde bulunduğum yeri anlayabilecek kaç kişi olduğunu…
…karakterin esaretidir. Ekspresyonist bir anlatıma sahip olan bu novella, sıcak bir başlangıçtan sonra hızlıca ton değiştirmekte, sayfaları çevirdikçe daha da “tuhaf”laşmaktadır kısacası. Dozunda bir gotiklik, karanlık ve Mu…
…diye sesleniyorum içeriye doğru. Şimdi de o ilgilenmiyor. Çay yapmıyorum. Kutuları, çantaları, tüm o eşyaları toplayıp boş odaya koymam iyi oldu. Kanepeye yayılıp televizyonu açıyorum. Dizilerden birine takılsam dalar giderim za…
…y olacakmış gibi duran ama hiç olmamış günlerden biri, Herkes, kendi yankısına çarpıp, dönüyor geri. Yağmurun toprağa düşüşü bile acele Bir tek sokak lambası ışığını aceleye getirmiyor Günlerden biri, bazı yarımlar insana kalıy…
…sıcak bir umut. Ne zaman umutsuzluk fırtınasına tutulsam aklıma sizi getirip yaşamaktan asla vazgeçmeyeceğim. Toparlanıp göç eden umutlarımın tekrar geleceğini bilerek…
…üren cesaretiyle hatırlamak zorundayız. Bir şairin müzesi yoksa, mesele sadece bir bina değildir. Mesele, bir toplumun kendi hafızasına ne kadar sahip çıktığıdır. Belki bizim vazifemiz de budur: Onun “garip” dediği dünyada, onu…
…, çay suyunu koydum, ekmek var mı diye baktım şöyle bir. Bayattı ama dışarı çıkmayacaktım tazesi için. Yatağı toplayıp pijamalarımı değiştirdim. Aynaları sildim, çiçekleri suladım, pencereyi kapattım. Kahvaltımı mutfakta yapmaya…