Ormanın Derinlerinde
…klayan başının acısını dindirdi. “Evet, ormanın sonuna dek ilerleyeceğim, kararlıyım.’’ Bir süre sessizlikten sonra rüzgârın sesi tekrar mağarada yankılandı. “Peki, madem öyle diyorsun. Sana bir soru yolcu, ormanın sonuna ula…
…klayan başının acısını dindirdi. “Evet, ormanın sonuna dek ilerleyeceğim, kararlıyım.’’ Bir süre sessizlikten sonra rüzgârın sesi tekrar mağarada yankılandı. “Peki, madem öyle diyorsun. Sana bir soru yolcu, ormanın sonuna ula…
…bir dur ya. Bütün gün elleri, ayakları uyuşan benim. Canım eve gitmek istemiyor.” Bir biralık daha ömrüm var. Sonra Sinan’ın başına kalırım. Sokaklarda insanlara haykırırım… “Siyah şapkalı, şarap dudaklımı gördünüz mü? Burala…
…ısınmak, teninde kaybolmak Her şey yağmur olmakta bitiyor Demek ki Güzelliğine sırılsıklam âşık olmak Benden sonrası güneş, bilirim Gökkuşağı benden sonrası Ona rağmen dilerdim Bir yağmur damlası olmayı bulutta En azından bir…
…arasında tepinen işçileri yok etmek değil, sitemin dibine vurmuş olmak için olmuş olacak. Yediğin kazıklardan sonra teselli olmak nedir, dost kucağında öğreneceksin. Bazen teselli edecekler seni, bazen de onların teselli sözl…
…kaba saba tipli Amerikalı bir adam gibiydi. Konuşmasa, sesini duymasam kadın demem ben ona. Zaten otuz yıldan sonra sokakta görsem de tanımam mümkün değil. Neler yaşadı bilmiyorum, birazcık sempati duymaya çalışıyorum ona. E,…
…ik konuşmazken bile duyabiliyordu beni. “Tüm bunların gerçek olduğunu ispatlayabilirim sana. Hem de hemen. Az sonra tünele girecek olan bir trende seyir yönüne ters oturduğu hayal et şimdi.” “Benimle dalga mı geçiyorsun sen?”…
…el olduğunu düşünürsün. Ruhunun bakir derinliklerine ulaştığını zannedersin, oysa ruhunu Meryem misali korur. Sonra, sıkılır senden. Tek kalemde siler seni, yüzünü dahi göremezsin. Dağılır gidersin, yok olursun. Geriye, zaman…
…. Başımın üstündeki bulutlar sevinç gözyaşları ile alkış tutardı. Ardından doyum olmazdı o toprağın kokusuna. Sonra… Ah! Makineleşmek! Özgürce kök salan çiçekleri tutsak ettin. Güzellikleri perdeledin. Betonlaştı dünya ve ruh…
…yağmurlu gününde Çünkü ben geldim Hasret, mesafe kadar kısa bir kelime İçten içe çürüyen bir ağaç gibi Aylar sonra gösterdik yıpranmışlığı Budandık diyemem ama katledildik Hiç beceremedim ayrılıklardan sonra el olabilmeyi hi…
Kızıla boyanmış bir akşam loşluğu Ve parıltısız ışıkların vurduğu Yeryüzünün ıssız karanlığı Korku keder ve sonra ürperti Umutlar ölüme gark eder Çürümüş bedende sonlanır kader Ve gözlerde bütün bir hayat ıslak… akar Karanlık…