6 kullanım · 6 yazı
…geliyor üzerime Bir de hasretler. Anlasam, anladım diyeceğim Anlamasam da anladım. Aşeren bir ejderha nefesi soluyorum Bırakıyorum geceyi gündüzü normal insanlara, Ben olmayan şeylerle uğraşıyorum. Silgim yok benim sınavlarda Ne…
…rler yakıyorum ortalık duman altı, permalı saçlarla seksek oynayan kız çocuklarına ve mental yorgunluklarına, soluk benizli kaptan abilerimin şiirler yakıyorum, kesif kokulu sonra işgüzar gövdenden fışkıran kadere direnmek zo…
…kocamandı, çerçevesi demirdendi. İşlenmiş demir, üstünde birkaç su benciği olan aynanın etrafında zamana göre solup gitmeyecek, daima orada kalacak ama asla kökü topraktaymışçasına kokmayacak çiçekler ve dallar halinde kıvrıl…
…i kızın da nasılsa gözleri yanıyordu, tuz mu akıtıyordu bu yaşları, elbette tuz. Ayrılık, aynı deniz kokusunu soluyan, kalpleri bir olanları ağlatabilir miydi hiç? Yazan: Aysu Altaş
…oldu. Gelecek hissedilemez fakat hesaplanabilir bir olgu olarak zihinlere kazındı. Rakamlara boğulan duygular soluklaştı ve hatta görünemez oldular. İnsanlar hükmetme ve hükmedilmeme arzularıyla öylesine dolup taştılar ki yedikler…
…miyorum gerçi. Orospu, feministin asla kabullenemeyeceği şekillerde icra etmek istiyor sanatını. Hızlı alınan soluklarla, inlemelerle, yalvarmalarla dolu odalar istiyor. Çığlıklar istiyor, çıplaklık istiyor. Ama ne çığlıkları femi…
Garip yaşıyorum. Uzun soluklu yolculuklarım var, Bir türlü varamadığım. Sert düşüşlerim var, Henüz dibe vurmadığım. Pek meziyetlerim var, Asla başaramadığım. Komada bir ruhum var, Bedenine kendini anlatamayan. Durmak isteyen bi…
…arın Nazlı şiirlerde umut tüccarları bulunur Kalemin seccadesinde yalancı bir resmin Kanayan hayallerde kokun solunur Suya ömürle yazılan hatıralar senin Her bakışında renkli kelebekler var Devler gülüşündeki al gamzeye yıkılır…
…n ışıklara, bir kuşun nefes alıp kocaman dünyayı içinde gezindirmesine şahit oldum bazen de; küçücük yüreğini soluyan bir kuşa. Boşluklara asılı şeylerde aradım bazen bir yorgun düşüncenin ince ağrısını. Sonra kendi içime döndü…
…, yığın yığın dertlere boyanmıştık; ürkektik, sahipsizdik. Yoktu yöremizde ‘biz’e benzeyen. Neden kimse huzur soluklamıyordu sahi? Ne ufka bakıp yoğrulmak ne dalgaların ritmine kendini bırakmak ne gökyüzünde kayan bir yıldız aramak ne…
