…ığımda sokağımdan, akşamları bitmek bilmeyen anı yolculuğuna çıkıyor, 'ya çocukken...' diye başlayan cümleler sıralanıyordu peş peşe. Gidemeyişim ve o evin penceresinden bakışım hayata, daha ne kadar sürer ki? Sonra açıp Ahmet Kaya '…
…haber vermeden de evinden çıktı. Yürüyebildiği kadar yürüdü, yürüdü, yürüdü ve yürüyemediği zaman da koştu,-o sırada kendisine tuhaf tuhaf bakan yalnız hiç de tuhaf olmayan şık giyimli insanları umursamadığını da söylüyor-pek…
…ssilliğine kekre mevcudiyetimin. Ne utanç, ne utançtı Mozita, tir tir titremesi bedenimin bedenin karşısında. Sırasıyla belirmişti kareler gözümün önünde; loş ışıklı, yıkık dökük bir otel odası, çırılçıplak bedenler, kan ter için…
…enmiş onca sevda, bankların ardındaki yemyeşil doğa; içinde çocukların oyun parklarındaki cıvıltıları ve peşi sıra giden boy boy Orhanlar. Hepsi, bütünüyle, bu gizemli anı betimliyorlardı. Yazan: Çağlar Karatuğ
…kendini tekrar ediyordu. Durağa ulaştığında, servis bekleyen gözleri mahmur aynı yüzler ayılmaya çalışıyordu. Sırasına geçti. Her zaman yanında duran adam ilk defa gördüğü birine dercesine “Günaydın” dedi. Aynı tedirginlikle cev…
…i denilen sonsuz bir sessizlik baş gösterdi. Daha fazla konuşsalar bile sessizlik devam edecekti, en son veda sırasında dudaklarından dökülen tek heceli kelimeler ise sessizliği yaracaktı. Akşam olduğunda Deniz Çocuğu ve arkasınd…
…nmamaya başladım. Bıyıklarım çıktı. Gel zaman git zaman... Yazmaya başladım. İlk önce Atatürk'ü yazdım. Sonra sıra teyzeme geldi. Yazdıklarıma bakıp eğlenmeye başladılar. Küçümsendim hep, alay konusu oldum. O günler de geçti…
…ali tavırla: “Şu ağabeyimin gereksiz mal aldığı yer mi?” Anlaşılmıştı. Bu adamın niyeti belliydi. Gider yapma sırası bendeydi: “Ne demek istediğinizi anlamadım. Ancak borcunuzu öderseniz aramızdaki gereksiz konuşma bitecektir.…
…almıyordu. Birkaç kez evimize konuğumuzu ziyarete gelenler oldu ama baş konuğumuzun olduğu yerde kimseye söz sırası gelmiyordu. Hatta ve hatta kimsenin söz hakkı dahi yoktu. Bu ziyaretten ne gelen misafirimiz bir şey anlamışt…
…ğunu söyleyen yazar, bizi bu boşluğa çekedursun, biz boşluğun kendisine dönüşmeye bile gönüllü oluyoruz okuma sırasında. “Yapay, kullanışlı ve keyfi bir zaman içinde yaşamaya zorlanıyoruz. Buna karşı gelen ise gerçek zaman duygum…