…dan erkenden kopup Köşeye sindim? Ucuz tütünden sıkılmadı mı ciğerlerim? Neden ardı arkası kesilmeden sürekli sarar ve içerim? Benim için kirletilmişe benziyor sokaklar Benim için bu dağınıklık Boyası akmış ayakkabılarım daha…
…bii ama çok da sular geçmiş üzerinden be Ankara. Bensiz geçirdiğin kışlar, beni sana el etmiş gibi. Ama şimdi sarılırken gri paltoma tıpkı senin gibi, beni savuruyorsun ara yollarına. Yollar uzuyor, her esinti bir öncekini ka…
…indiği. Derinden akan bir nehrin yeryüzüne çıkışındaki mavilikle harelenen boynun, gökyüzünü yutan çocukların sarhoşluğuyla gölleniyor beyaz çarşafın çukurlarında. Bir martının göğe yükselmeden az önceki hafifliği geziniyor çıtkırıld…
…çlü ışıklar”. Birden onun hala üşüyor olduğunu fark edip kendime kızdım. Atkımı çıkarıp bu küçük kızı güzelce sardım. Eve kadar bu şekilde yürüdüm, yürüdüm, yürüdüm… Ama artık kendimi daha cesur hissediyordum. Çünkü yine yenil…
…miyim? Gülümsüyor sanki. Ben de gülümsüyor muyum? Sanki saatler sürdü yanına varmam. “Salih…” “Gülseren’im…” Sarıldığı ben miyim? Ya bu kulağıma değen nefes… Titrediğimi fark etmesin Allah’ım. Ne olur titrediğimi fark etmesin. -…
…li mahveli bir Tutunamayanlar kitabını internette paylaş ‘Çok susadım Albayım’ falan yaz. "Kitapları seviniz! Sarhoşun içkiden nefret ettiği gibi ondan kurtulmaya çalışmayın. Ben Aristo’yu, Ciceron’u, Eflatun’u ve Lucrece’i ok…
…için pazar günlerini beklerler herkes bir dönem kendini tanrı zanneder herkes bir dönem susayabilir sanrılar sarabilir gözlerinin etrafını ancak tüm oyun kırık kadehi tokuşturmakla sona erer bize bir şeyler oluyor demiştim yağmu…
…en her gün, tanrının varlığına inanma sebebi. Seni mutlu etmek Bir şükür gibi… v10 Mevsimler gelip geçici Biz sarmaş dolaş. v11 Penceremden izlerdim gelişlerini; Elinde ekmek olurdu, ayaklarında özlem dolu bir telaş.
…en iki öte banktaki ihtiyar beni kendime getiriyordu bir anlık. Hâlinden ve elindeki sararmış gazete kâğıdına sardığı şarap şişesinden belli ki o da bu dünyadan değildi, tıpkı martılar gibi, tıpkı benim gibi. Yanına oturdum, se…
…defini hep on ikiden vurmuştu. Artık beni tek huzursuz eden düşünce, Umut’u kaybetmek olmuştu. Beni çepeçevre sardığında artık kaçacak kurtulacak bir yolum olmadığını gördüğümde, çaresizce onun varlığını kabul ettim. Bu kabulleniş…