…erine güneş yapıştırdık, bizim hayatımız kolaj çalışmasından başka bir şey değildi. Ne sen bana en mükemmel insandın, ne de ben sana… Ne! mükemmelsin mi sandın? Çöl sıcağında görülebilecek bir serapsın sadece, huyun, suyun, he…
…tlar Nasırlı ruhlar Kötü insanlar sızıyor Kapı aralık sevgilim Gözlerim seni arıyor Sen ise benden sızıyorsun Sana bitiyor Sana tükeniyor varlığım Dolunay gibi çekerken içime yeryüzünün pisliğini Sen benden sızıyorsun Sen be…
…hepimizin hayatını durgun bir denize çevirmek için uğraşıyor. Karakterlerimiz Yona ve Leviya da tam da bunun sancılarını yaşıyor. Toplumun ve yıllardır süre gelen geleneklerin kadına ve erkeğe yüklediği zorunlulukları ve herkesin…
…öyle senaryolarla herkesin izleyemeyeceği, çoğunluğun hazzetmediği filmler/diziler. Her şey senaryoda bitiyor sanırım, bunda hemfikiriz. Peki size bu klişelerin bir kitap serisinde olduğunu söylesem? Hem de fantastik bir kitap…
…ni şövalye sanan Don Kişot'a benzetebilirsiniz beni. Yalnız onunla bir fark var aramda: Ben kendimi Don Kişot sanıyorum." Selim tıpkı Oğuz Atay gibi asla anlaşılamamaktan dolayı acı çeker. Yazar bu acıyı müthiş bir duyarlılıkla b…
…deki acıyı bir anlığına unutuvermişti genç kadın. Titreyen elleriyle silerken gözyaşlarını, az önceki cümleyi sanki o söylememiş gibi çocukça bir gülümsemeyle seslendi: “Burayı hiç sevmiyorum artık!” Ağaçlar arasında yürürken…
….. Dinleme bile, sadece bekle... Bekleme bile, gerçekten sakin ve yalnız ol. Dünya özgürce sunacaktır kendini sana... Maskesinden sıyrılmak için başka seçeneği yok, huşu içinde yuvarlanacaktır ayaklarının dibine... “
…kişisel gayreti ve yeteneğiyle başarıyor denilebilir. O da Bedir Bedir gibi günlük yaşamındaki halini oynuyor sanki, o derece doğal bir görüntü veriyor. Senaryo gereği, üst üste olması gereken iki evin yan yana dekore edilmes…
…mez deri işlemeli koltuk, tekerlekli koltuğa ”Özürlü” der. * Mikrofon yazarın elinde deri işlemeli koltuk! Ve sana sesleniyor yazar. Kaldır artık şu son rampadaki dev basamakları. Kaldır kendi koltuğundaki empati engellerini…
…Alıyorum üstüme ne kadar denaneti varsa. Şiirim cünübleşiyor ve tazeleniyor şarabım, Tavrım; hürrece. Lekesiz sandığım göğsümü açıyorum rüzgâra. Ölümlerin ardı: Firdevsi’nin şehnamesi. Baharı bekleyen kırmızı bir gül ki ;Hüsrev’…