Yokluğun Sınırı
…rdu. Ben tek kişiliği severdim (belki tek yaşadığımdan). Beni koltuğuna oturttun (büyük ihtimal sen hep orada otururdun; bu benim için bir jest olmalıydı) ve mutfağa gittin. Birkaç bardak sesi, tezgâha sürünen bir şey, sonra kapı…
…rdu. Ben tek kişiliği severdim (belki tek yaşadığımdan). Beni koltuğuna oturttun (büyük ihtimal sen hep orada otururdun; bu benim için bir jest olmalıydı) ve mutfağa gittin. Birkaç bardak sesi, tezgâha sürünen bir şey, sonra kapı…