öfkeydi

Sessizlik Ülkesi

…bakışlarına, seçemiyordum. Belki de düşündüğü, alevlerin içinde saklıydı da ben anlayamıyordum. Belki de alev öfkeydi, pişmanlıktı ya da özlem. Konuşulabilen günlere duyulan özlem... Kafasını hızlıca sağa sola sallayıp çıktı da…