…n, kendi gözyaşlarıyla daha çok alevlenir. Dökülen dişler, alından süzülen kan, ağzın köpüğü, alevlere atılan odunlardır. Dökülmüş dişler çamura bastırılır, kafa bir beze sarılır ve yangın söndürülmeye çalışılır. Böylece görünür d…
…nca da yalan söyledi Kudret. Neşe getirmişti, o da yemişti. Mahalleden Nurten hanımların evinin önüne yığılan odunları bodruma taşımalarına yardım ettikleri gün, Nurten hanımın kocası, yardım eden tüm çocuklara birer lira harçlı…
…Yenilgiyle tanışalı yıllar olmuştu. Aklından çıkmıyordu hiç yoksulluğu. Bir göz odada, içerisine doğru dürüst odun atamadıkları sobanın etrafına yan yana oturup, üstlerine örttükleri yorganlarla ısınmaya çalıştıkları o günle…
…u tutamadı, hadi Sultan’ın yatağına oynaşını soktu, hiç değilse Sultan dellendiği zaman Allah yarattı demeyip odunla dövmeye kalkmasaydı ya! “Salak,” dedi kendi kendine. “Öyle dellenecek ne vardı? Ne halt ederse edeydi, şerefs…
…ı, babasının güleç yüzüyle aydınlanırdı. "Dağ gibi adam" derlerdi onun için. Bilemediler… Şöminenin alevleri, odunları kora dönüştürmeye çalışırken uzak senelerden o kestane kokan sözler geldi kulağına. - En büyüğünü ben yiyeceğ…
…mişti. İnsanlar Meleğin güneşini kara çarşaflarla örtmüşlerdi çoktan. Kalktı minderlerin üzerinden. Bir parça odun attı sobaya. İyice çökmüştü karanlık, perdeleri araladı. Pencerelerin önü yeniden yıldızlarla doldu. Sobanın…
…arını yeniden sıkılayıp yanmamakta direnen ocağı üflemek için çömeldi. Derin bir soluk alıp birbirine çattığı odunların üzerine uzun bir üfürük gönderiyordu ki duyduğu sancılı inlemelerle başını eve çevirdi. Ahmet, kapının önünde…
…ürkek serçe uçtu. Baharın imrendiği uzak bir anıda yaşıyordu günler. -Anlat bana. -Neyi? -Annem yanan sobaya odun atarken çok mutlu olurdu. Ama akşam sofralarına hiç beraber oturamazdık. Ağlardı akşamları, beyazdı nefesi, k…
…ın diye aralıklı bıraktı. Doğruca banyoya yöneldi, kirden arınıp temizlenmeliydi. Suyu ısıtmak için banyodaki odunları kullanacaktı ama suyun ısınmasını beklerse anası uyanır onu banyoda görür ve ne olup bittiğini anlardı. Çok b…
…üzyıl halk ozanlarından Derviş Ali bir deyişini şu iki dizeyle sonlandırmaktadır: ‘Cehennem dediğin yerde dal odun yoktur Herkes ateşini buradan götürür’ Hani yaratandan ötürü yaratılanı seviyorduk, hayatını idame ettirdiği…