9 kullanım · 8 yazı
…anın en temel gereksinimlerinden biri belki de “esnemek”tir hayatta. Zihin, beden ve ruh üçlüsü sınırlarından nazikçe esnediğinde, insan varoluşunun keskin köşeleri yumuşar ve yaşamla uyumlu bir ritme kavuşur. Öğrenmeye açık ol…
…yavaşça, sandığın üstündeki el emeği dantel örtü ve onun üstünde eski bir fotoğraf çerçevesi dikkatini çekti. Nazikçe çerçeveyi eline aldı. Siyah beyaz hatta sararmış bir fotoğrafta, muhteşem güzellikte, saçları özenle topuz ya…
…iliyordum ki toprak aldığını asla geri vermezdi. Ben de kazdım, hiç durmadan kazdım… İşte bu sefer olmuştu ve nazikçe onu yere bıraktım. Sanki üzerine attığım her toprak benim ağzıma doluyordu. Üzerine düşen her taşta ebabil ku…
…k hayatın yükünü. Bilmem kaç yıl daha geçtiğini anlayamadan yaşarken, bir gün, Sevim beni çekmeceden çıkardı. Nazikçe yıkadı. Sıkmaya bile kıyamadı. Kuruttu. Bir itina, bir itina... Hayretler içindeydim. Heyecandan düğümlerimin…
…üyordu Teni tenimi okşardı eskiden Dudakları vücudumda gezinirdi yavaşça Elleri gelirdi dudaklarının ardından Nazikçe yoklardı bedenimi Hissettiğim en güzel şeydi Şimdiyse ölüyordu Yazan: Ezgisu Karakaya
…efes almasa da insan olmasa da-aslında ‘canlı’ olduklarını diyorum. En büyük tanığım sayın doğayı, yüreğinden nazikçe tutup sahneye çıkarıyorum sonra. İnsandan daha insan, ruhtan daha ruh ve bir beden olmanın ötesinde ‘var olan…
…ama hayallerinde hep yaşamıştı. Elinde bir kadeh kırmızı şarapla hayal etmişti onu. Zarif, ince parmaklarıyla nazikçe tuttuğu kadehi yavaş yavaş çevirirken, kadehin içindeki şarapla aynı renk dudakları, kanatlarını yavaşça açan…
…gibi görünmüştü. Oysa kaybolan çocuğumu bulmuştum. Sonra gözlerime baktım. Küçülmüşlerdi. Ellerimi gezdirdim nazikçe. Karşı konulmaz bir konuşma isteği geldi gözlerimle. Eğer yapabilsem derdim ki onlara 'yapma, kendini kısman…
