maklar

Sustuklarımız

Yorganı kafama çektiğimde annem gelir, baş ucuma otururdu. Onun buğday teni, sarı ışığın altında parlarken ben, zar zor nefes aldığım karanlıkta "Biraz daha! Biraz daha!" diyerek zamanı uzatmaya çabalardım. Her defasında