His
…i için. Bunun farkında olmayacak kadar aptal değildi. Bilerek içiyordu her nefesi. Dini bir ayin olarak değil kendine has bir günah çıkarma yöntemiydi onun için çekilen her nefes. Hem ne gerek vardı bir tanrıya, işlediği günahl…
…i için. Bunun farkında olmayacak kadar aptal değildi. Bilerek içiyordu her nefesi. Dini bir ayin olarak değil kendine has bir günah çıkarma yöntemiydi onun için çekilen her nefes. Hem ne gerek vardı bir tanrıya, işlediği günahl…
…şlığı Budandık diyemem ama katledildik Hiç beceremedim ayrılıklardan sonra el olabilmeyi hiç beceremedim seni kendine getirebilmeyi...
…bir hareketle dudaklarım yanaklarıma doğru uzuyor, şaşırıyorum. Işık huzmesi, dans eden tozlar ve gölgesinden kendine iş yaratmış bir köpek. İşle böyle oldu kalkıp da onun gölgesine doğru zıplamam. Hiç vakit kaybetmeden o da be…
…rdiğin bu yükün canı bellidir soyutsuzluğuda. Sendeki yüküm ağırdır benim sadece. Onun için artık bırak beni. Kendine bir rüzgâr edin. Sana umut çiçeklerini getirsin. Mevsimin bahar olsun. Baharınla Karadeniz’e uğurla beni. Çağ…
…n biri yine arızalıydı; diğerinin gelmesi biraz zaman aldı. Kata gelip duran kabin karanlıktı. Yanan lambanın kendine bile faydası yoktu. Bu karanlıktan kurtulduğunda aydınlık geleceğe adım atacağı hissi kaplayıverdi içini. Asa…
…e pek resmi görünüyor. Kenarlarından hafifçe aşağı doğru kavisli farları, yüzüne yorgunluk katsa da çıkardığı kendine güvenen sesleri, beni sorun olmadan uzağa götüreceğinin sinyallerini veriyor. Bu manzarayı tamamlayan, gözler…
…p atıyla toprağına bastığında, işte orada kendini bulabilecek. Çünkü bildiği ne kadar çok şeyden uzak olursa, kendine o kadar yakın olacak. Yazan: Aysu Altaş
-Savaş Güzellemelerine Baş Kaldırış: DUNKIRK- Ana akım sinemada her jarnın kendine ait kodlarının olduğunu artık tüm sinema izleyicileri biliyor. Konu savaş filmi olunca da durum aynı. Seyirci kendisini; tüm gücü ve onuruyla so…
…adın olmana hürmeten sabırlı olmaya çalışıyorum ama sen de bardağı taşırma. Murat’ın bakıma ihtiyacı var. Sen kendine bakmaktan acizsin. Yazık değil mi bu çocuğa?” Babaannem kollarımı kavrayıp beni kuru kalçalarının ardına sakl…
…en sağına oturdu. Ben de hemen önünde çakıllara kondum. Bomboş bankta, sanki sıkışmışçasına oturuyordu. Kendi kendine bir şeyler mırıldanıyordu. Kaldırımda dolanır gibi yapıp, çaktırmadan yakınına yol aldım. Yaklaştıkça gözleri…