268 kullanım · 175 yazı
…e derman oldu yalnızların. Yalnızlığına dost olmuşluğum da vardır, yıldızların. Yazdıklarımı okurken sigara yakanların, dudaklarının arasından çıkan dumanlarına doluştu cümlelerim. Aşkını ilan etmek isteyen aşıkların, boğazın…
…Basira ismi verilerek kaderi Dünya ile yazıldı. Yıllar içinde Belamir’in kurduğu geniş çaplı arama ekipleri, kanatlarını saklayamayan Zarnaklıları birer birer ortaya çıkararak katledilmelerine sebep oluyordu. Zarnak’ın düşüşünün ü…
…Aile Hekimi’ne gitmeliydim. Gittim. Bir sürü soru sordu. Ve son söylediği şey; “Kan testi yapalım ama pek de kanla ilgili gibi değil.” “Yakın zamanda üzüntülü bir olay yaşadın mı? Stresli bir işin mi var? Rapor yazayım mı? A…
…a yazdıklarının daha ağırlarını kaç kere anlatmıştı. Aslında yazmak istediklerinin hiçbirini yazamamıştı. Onu kanatan E’nin hâli, annesini, babasını, kocasını tahakkümünde olan ablası Zeynep’i. Yeğenlerini… Üniversitede nasıl i…
…aya yelken açmıştı. Gönül oyunu oynamaya meyilli kızlar yavaş adımlarla yol alıyor, kendilerine takılacak delikanlıları bekliyorlardı. Hava soğuk değildi. Ben okulun arka bahçe duvarını aşarak gelip gidiyordum. Doğru eve yo…
…a peynirli poğaçamı pet bardaktaki çay ile yiyişim yokluğunu aklıma getirmeyecek. Cumartesi akşamı televizyon kanallarında hiçbir şeyin olmadığını keşfedişim uzun sürmeyecek, aynı ümitsizliğim kitap okumalarımda dikkatimin sürekli o…
…, bu hayat dolu insana bir türlü yakıştıramıyordum. Bu rapordan çıkan anlama göre Halil’in hastalığı pankreas kanseri idi. Doktor karnı açtığında hastalık bir hayli ilerlemişti. O kadar ki periton denilen karın zarı üzerinde b…
…dolaştı. Uzamış sakalı, elinde asasıyla yeryüzünü dövdü durdu. Cansız ağaçların altında gölgelendi. Bülbülün, kanaryanın hüznünü işitti. Çiçeklerin kokusundan teselli bulmadı. Yemeden içmeden bir tat almadı. Derken bir bilg…
…. Yüzünde kan yok. Eve kendini atar atmaz salonun klimasını açtın. Tişörtünü, pantolonunu inadına vişneçürüğü kanepemizin üstüne attın. Beni sinir etmek hoşuna giderdi ya hani. Çoraplarını da aynı inatla cam sehpanın altına fırlatt…
…aşlı, kahramanım ben!” “Acı görmüş, işkence edilmiş, cefa çekmiş, aziz bir yoldaşım ben!” “Toprağım, ırmağım, kanım, hepinizim!” “Anadolu’nun evladı, daha bir günlük bebeğim ben! *** Yeterli, yeterli, ben zaten hepsini biliyo…
