Yokluğun Sınırı
…biz seninle mutlu olmayı becerebiliyorduk. En azından aynı şarkıyı mırıldanabiliyorduk, öyle değil mi? Yalnız kaldığımızda (ki bu büyük bir mucizeydi) gözlerimiz birbirine dokunur, ruhumuz okşanırdı. Saçlarına aldanırdım. Buklelerde…