309 kullanım · 239 yazı
…lardık. Hiç kendimize rastlamayanlardık uzun bir yolda, kalabalık caddelerde. Sanki göğün altında yalnız, boş kalan yollara sırtımızı çevirirdik hep. Sanki değil, öyle yapardık hatta. Bakamadık ki yollara yaşamın ikizleri diy…
…: “Le tout nouveau testament”. Film bize şöyle bir soru soruyordu: Eğer öleceğiniz tarihi bilseydiniz, geriye kalan ömrünüzü nasıl geçirirdiniz? Herkesin farklı bir başa çıkma yöntemi vardır. Bazıları bu bilgiyi sınamak ister…
Stephanie Perkins Yabancı Yayınları 252 Sayfa Çevirmen: Aslı Tümerkan Geçmişinde kalan çocuk, gelecekteki aşkı olabilir mi? Henüz kendini geliştirme aşamasındaki tasarımcı Lola Nolan modaya inanmıyordu... O, kostümlere inanıy…
…boşalmayı bıraktı. Bağımsız hale geldi birbirinden. "Bugün mercimek çorbası var" diyen annemin ağzında asılı kalan "oğlum" kelimesinde tökezleyen zaman, bir hastane koridorunun beyazlığında hızlanıyor ve hayatı kaçırırken be…
…vaş yabancılaşırsın kendine… Hayatın kıyısına çekilip küflenen duygularını ve çürüyen ruhunu izlersin. Geriye kalansa sadece posadır zaten. Sıfır hayal kırıklığı ve sıfır acı ile devam edersin yoluna ama hayır, üzülüp kederlenm…
…mezlerse gamlı aşkımı O zaman sitemlerin ağlasın, kalbimin hükmüne. Sevgililer büyüttüm içimde Nicedir senden kalan bir düş gibi saydam Ve sensizliğe iç çekişlerim hissedilirken damarlarımda, Sana dur diyememenin acizliğini y…
…da. Bir maviliğin tam ortasındayım ufak bir sandalda. Avuçlarıma dolan suyu yüzümle buluşturduğum anda geriye kalan artıkların dalgası yayılıyor tüm dünyaya. Kendimi görüyorum mavi aynada. Kaybolmuş gibiyim. Ormandan gelen bi…
…a sorularım. Kelimelerim, bir daha Papatyalar gibi kokar mı? Usulca yaklaşıyor ayaz, Kırıp döküyor gülüşünden kalan aylamı. Papatyalarım üşüyor, eksiliyor kalbim. Papatyalarım saplanıyor Ekinoksumun tam ortasına. Baştan başa…
…hverengi topraklar yeşertirmiş. Toprak da insanmış can suyunu esirgeyen de. En önemlisi de; dört mevsim yeşil kalan mis kokulu çam ağaçlarıyla, hemencecik soluveren insanları ayırt etmekmiş.’ Yazan: Cansu Öztürk
…nda duran küçük aynaya bakıyorum. “O dudaklarını boyarken, zaman dursun isterdim. Zaman esip giderken, elimde kalan tek şey bu. Var olmuşluğunun tek şahidi. Yoksa kendimi bile inandıramazdım uydurmadığıma… Yaşadığım sürece…”…
