Hüzün Hasadı
…kadar geçersizim Olmadığım kadar varım kestane gölgesinde Ki ben hep kavurucu güneşte son kişiyimdir Sığınmış kalan son puslu yere Şampiyonluk kutlamalarında yok yerim Gurur anlarında düğünlerin davetsiz Eşsiziyim teklerin Bl…
17 kullanım · 14 yazı
…kadar geçersizim Olmadığım kadar varım kestane gölgesinde Ki ben hep kavurucu güneşte son kişiyimdir Sığınmış kalan son puslu yere Şampiyonluk kutlamalarında yok yerim Gurur anlarında düğünlerin davetsiz Eşsiziyim teklerin Bl…
…m vardı. 18 yaşında evlendim. “Komşumuz yaşlı bir kadındı. Oğlu ve gelini bir kazada ölmüştü. Onlardan hatıra kalan tek torununu gözbebeği gibi koruyordu. Tek evladının hatırası olan çocuk, büyüyüp asker gitmişti. Askerden dö…
…yelleri esmeseydi, kızı da hık deyip anasının burnundan düşmüştü… Atkıyı çözgüye sürdü. Kızından tarafa çekip kalanını ona bıraktı. Nimet atkıyı çözgünün sonuna kadar götürüp kendi tarafını kirkitledi. İki ayrı kirkit sesi odanı…
…e en çok da bu yüzden seviyordu şu bayramları. Harçlıklarının yarısını annelerine vermişlerdi saklaması için. Kalanını da birleştirmişlerdi. Yolda ikisinin de aklından benzer düşünceler geçiyordu: “Acaba top mu alsam kamyon mu?…
…nmıyor, Mağlubiyetin dosttan oluşuna. Evveliyat kadermiş deyip geçemiyorum, İnsan, kendi kanını içmiş hayatta kalabilmek için. Vakitsiz öten horozlar gibi kader’e yürüyorum, Böyle geldim, böyle gidiyorum, Bir oyun. Kendi kanımı, i…
…koca şehir, cuma akşamı müsait misin diye? Sıcağı beri dursun, nemi yerden göğe, her yerde... İstanbul işte, kalabalık adımlar sayılmaz tek nefeste Zamanı trafiğine hapis, insanları avare... Yine de içinde yaşarken bile özlersin…
‘’ZAFER, ZAFER BENİMDİR DİYEBİLENİNDİR’’ Başarısızlık, hayatın her döneminde herkesin maruz kalabileceği olağan bir durumdur. Başarısızlık, başaramama hâlidir. Çevremizdeki insanları ve kendimizi gözlemlediğimizde, genel olarak başa…
…mışım da, götüm bir yerde göbeğim bir yerdeymiş de, bu gidişle kimse beni alıp kendine karı etmezmiş de, evde kalacakmışım da… Allah’tan babam imdadıma yetişirdi. “Çatma benim kızıma. Ben, onu kimselere veremem ki. Tombiş yastığım o…
Kalabalığın içerisinde, üzerimde dik durmamı sağlayan bir maskeyle yürüyordum. Maske çok ağırdı ama yıllar, bir parçam olmasını sağlamıştı. Artık çıkarmak için çok geçti. Kulaklığımı takıp bir banka oturduğumda gözlerimi bir anlığı…
Hangi hava alır götürür beni derin dehlizlere Işıksız, belki loş diplere Nerede kalabalık telaşlar varsa Nerede yakılmışsa ışıklar sonuna kadar bembeyaz Ben yokum orada Alırsın havanı sen de bir gün ey yolcu Arkana bakmadan gider…