50 kullanım · 34 yazı
…a önemlisi yalnızdım. Şu koca dünyada yapayalnızdım. Karnımı doyurmak kolaydı bir çöpü eşeler bulurdum. Fakat kalbimdeki sevgi ihtiyacını nasıl karşılayacaktım? Bunları düşünmek uykumu getirmişti. Bir köşeye geçip uyumaya başladım…
…arta kalanlar fonuyla uyum içinde savruluyor grilikte. Ve beni de cezalandırıyor soğuk bir rüzgâr, bir asılı kalıyorum, bir savruluyorum bu kentte. Dakikaların arkalarından kovalayanı olmaz; kapıların çalanı, içime attığım çığlı…
…artık. Gerçekleri söyleyemedi annesi. Nasılsa zamanla kendi de görecekti olacakları. Kendi yurdunda az zamanı kaldığını bilmeden hayaller kurup programlar yapıyordu. Birkaç gün sonra ise mahallesinden gidenlerin arkasından bakıyo…
…anmış bilemiyorum. Sokak lambaları da konsepte uygun. Birinde gölgeni yakalasan ötekine varana kadar kaçıyor. Kalıyor musun simsiyah, tek başına. Ya paltom… Keyfi gıcır. Bulmuş kendi rengindeki geceyi; eteklerini sürte sürte fl…
…aşlarımın yanına ulaşmaya çalışıyordum, bu kalabalıkta fazlasıyla zorlansam da. Birçok insana çarpmak zorunda kalmıştım, hepsinden teker teker özür dilerken kolumdan tutulunca beni tutan kişiye doğru döndüm. Gerçi beni tutan kişi…
…ini Hanife’yle kardeşlerinin yattığı odaya kapatmıştı. Duvardaki sırları dökülmüş aynaya takıldı gözü. Paslı, kalın bir zincirle büyük bir çiviye asılmış yuvarlak aynaya… Kim bilir kaç kez taramıştı kadife saçlısı, bu aynaya…
…edik; listeden onları çıkardık. İnsanlar kalplerindeki her şeyi dile dökselerdi kimsenin kimseye bakacak yüzü kalmazdı herhâlde. Süzgeçten geçirmek zorunda kaldığımız, her gün sayısını bilmediğimiz kadar çok kelime gelip geçiyor…
…emeden, ne düşündüğünü öğrenemeden ayrıldık. Kapıda vedalaşırken küçük kızın annesinin ilk defa başını yerden kaldırıp minnet dolu gözlerle baktığını fark etmiştim. Işıl ışıl siyah gözler Berfin’in duygularını, coşkusunu taşıyan…
…de yıkacak dalgalar yaratacağım elbet Yokluğun sınıyor şimdi nefsi. Varlığımız büyük hata. Bir deli İstanbul kalkıyor Doyum olmuyor ortak yaralarımıza Penceremin camı yorgun Direnemiyor artık yağmurlarına Sen, Kalbimin tam orta…
…de eğitim olduğunu mu savunmalıyız? Üçgen ya da kare çizilmiş topraklarda yaşıyor, rekabeti tanıyor, hayatta kalmaya çalışıyor ve ancak yaşamayı unutuyoruz. Oyunlardan sıkılıp, yaşama vaktimiz gelmedi mi? Bu oyun artık belirli…
