6 kullanım · 4 yazı
…sen kurtul bu çöküntüden’ dedi. Ağlamaya başladım. ‘Çiçekleri kuruttuğun o şiir kitabını al ve her sayfasında hissettiklerini, gözyaşlarını kurut, daha fazla ıslatma o kitabı gözyaşlarınla’ diye ekledi. Korkarak çaresizliğimle ardıma b…
…e dönmüştüm. Ondan ayrı kalınca nefessiz kalıyordum ve tişörtünü koklamak iyi geliyordu. Varlığını varlığımda hissetmem lazımdı sürekli. *** Üç ay boyunca, her hafta sonu Bodrum'da, yanındaydım. Sonra benim gidişlerim seyreldi. H…
…hızla yere vurarak, çamurları silkeledi. Sokak öylesine sessizdi ki, kendini büyük bir gürültü çıkarmış gibi hissetti. Sokağın sonuna doğru yürümeye devam ederken, az önce fark edilmeyen bir şey çıktı ortaya. Bir ayağı diğerind…
…yarattın, dengelemek için de çaba sarf ettim. Sonucunda da buraya kilitledin… Tüm hayatım boyunca kendime ait hissetmediğim bir bedeni taşıdım üzerimde. Aynalardan nefret ederek büyüdüm. Görmekten nefret ettiğim bedenimi görmemek içi…
…ın mı, tek bir sefere mahsus kimseden teşekkür mü işitmediniz, ara sıra kendinizi organik robottan farksız mı hissettiniz? Size soruyorum, size! Kimden ne zarar gördük ki bu güne kadar? Domuz çiftliklerinde dolaşanın da üstü başı p…
…di Zaten böyledir hayat Zamanında istemezsen olmaz Ellerim üşüdü Tırnaklarım kırıldı Ankara ayazında Nefesimi hissettim boğazımda Sen yoktun Sarkıyordu dallar bahçenden Tuttum bir göğsünü öptüm Ve sen kim olduğuma bakmadın bile T…
…ğa kesinlikle buna izin vermezdi. Zamanınız gelene kadar ormanın derinliklerine doğru hiç yorulmadan ve korku hissetmeden yürümeye çalışırdınız; ormanda ölmek için yine ormanda yaşamak, bu tezat bile gözünüze tezat gibi görünmezdi.…
…a eğilimi göstermekteyiz. Bu bir gerçek; doğayı takip et, yargıla, taklit et, bir döngü yakala ve kendini iyi hisset. Eğer yaşadığımız ortamı, zihnimizde tanımladığımız başka bir ortama benzetemezsek, huzursuzluk hissederiz. İ…
…menlerin arasından siyah bir gölgenin süzüldüğünü gördü. Kapıyı kapatıp içeri girer girmez, siyah bir ürperti hissetti tüm bedeninde. Çay suyu koyup çocukları teker teker uyandırırken, Zeliha’nın gözlerinin açık ve sus bir halde…
…İklim çocukluğunu sırtlayan evin önünde öylece kalakalmıştı, pencereden dışarı süzülen ışık, İklim’e, soğuğu hissettiği zamanları hatırlattı, oysa artık üşümüyordu. Nefes almak, İklim’e uzak bir kelime gibi gelmişti. Bir zamanlar…
