…soluk alıp kalbimin eski böbürlenişine kulak verdim. Va-rım, Va-rım, Va-rım.” Kelimelerin ağırlığını kalbinde hissetmeden yazamadığından olsa gerek, Sırça Fanus'un her bir sayfası Sylvia Plath'in iç dünyasını olduğu gibi yansıtır.…
…ok şey vardır. Kendilerini dinleyen birilerini bulmak yeter de artardır bunlar için. Şu koca gezegende yalnız hissetmemek için yapılmayacak şey yoktur herhâlde...
…pları tahmin etmeye çalışıyorum. Bir kez daha geleceğimin senaryosunu yazarken buldum kendimi. Hazır olduğumu hissettiğimde gözlerimi araladım ve seni saçını kulağının arkasına sıkıştırmış, camdan dışarı bakar hâlde konuşurken buldum…
…n beri buradayım, bilemiyorum. Milyar yıl var, aynı pozisyonda oturmaktan öne doğru hafifçe yıkılmış olduğunu hissettiğim başımı dikleştirdim. Sonra kafamı kıpırdatmadan gözlerimle odayı taradım. Bir şeyler gözüme çarptı. Ağrılar s…
…yden değilim, başka bir yerden geldim buraya. Bu köyde hiç kimsem yok. Seni gördüğümde, kendime o kadar yakın hissetim ki, sanki... Sanki kendi çocuğumla karşılaşmışım gibi... Her şeyden önce, rahatsızlık verdiğim için özür dile…
…gulamak gerçekçi olmasa da bu benim hayalim, istediğimi yapabilirim. Rüzgârın sabahları ılık nefesini yüzümde hissettiğimde her sabah başka bir yer ve başka bir zamanda uyandığımı düşlemek artık benim tek sevdiğim. İzlediğim Japon an…
…z için bir neden de oluyor hem. Çoğu zaman arkanızdan küfretmek istiyorum, sonra beni duymadığınız için rahat hissetmiyorum, hazır siz buradayken bunu yapabilirim diye memnunum. Yine de bunu yapmayacağım. Sizler küfrü hak eden insanl…
…aranmama rağmen her hücre hapsinde anadan üryan soyulup yediğim dayakların acısını, işkencelerin acısını hiç hissetmiyorum mesela... Hatta siz bilmezsiniz, ben izin verildiği ölçüde yaşamayı da öğrendim! Cezaevindeyken kitap okuma f…
…da, göz kapaklarının yakıcı akışkanlarla mıhlanmış olduğunu ve ayırma çabasıyla adeta uçlarından yırtıldığını hissetmemişti. Hisleri ve düşünceleri, kararında süzülen ışığı zihnine birer cam gibi geçiriyordu. Mevsim bilmeksizin kavur…
…ı abartıya kaçmadan anlatıyor. En sonundaysa okuyucuya bir şeyi gerçekten merak ettiriyor; Holly, kendini ait hissettiği yer her neresi ise orada, artık mutlu mudur?