…içindekileri okuduğum anda acım beni terk edecekmiş gibi geliyordu. Sanki yıllarca açmamam gerekiyormuş gibi hissediyordum. Belki de ablamla vedaya hazır değildim. Çünkü okuduklarım, onun bana söylediği son sözleri olacaktı. Hazır d…
…kabul etmeyi öğrenmeliyiz. Çünkü düşmek de insan olmanın bir parçası. Hatalarımız, eksikliklerimiz, yetersiz hissettiğimiz anlar… Hepsi bizim bir parçamız ve onlardan kaçamayız. Ama onlara rağmen ayağa kalkmayı öğrendiğimizde, işte…
…a engel oluşu, müziğin her koşulda kendine insan ruhunda yer edinme yetisi, yapımız gereği birbiriyle çelişen hislerimiz... İnsana dair iyi ve kötü her türlü detaya değinmiş yazar. Üstelik bunları yaparken anlatımını uzun betimlem…
…man balkonumuzda, babamla her akşam atari oynardık uyumadan... Hep mutlu, heyecanlı, hayatı gerçekten kalpten hisseden bir çocuktum. Canım 90’lar... Konuşacak, birbirimize anlatacak öyle çok şeyimiz vardı ki... Teknolojiden yoks…
…lde aktarmasına sebep olmaktadır. Okuyucu, romanın birinci şahıs anlatıcısı olarak Holden'ın düşüncelerine ve hislerine doğrudan tanık olurken, yalnızlık duygusunun onun temel bir özelliği olduğunu fark etmektedir. İçsel monologl…
…larınız tabii ki.” Birbirlerine övgü cümlelerinde bulunduktan hemen sonra iyi birer yol arkadaşı olacaklarını hissediyor ikisi de. Boş bardakları muavinin açtığı açık mavi renkli çöp poşetine atıyorlar ve dışarıyı seyrediyorlar bi…
…luşmanın keyfini yaşamayı beklerken asansörde sıkışıp kalmak olacak iş değildi. Dizlerinde derman kalmadığını hissetti. Oysa yorgun değildi. Bilmediği korkusuyla tanışıyordu. Oturdu. Sırtını aynaya verdi, ayaklarını uzattı. Krav…
…l ettiğini bile bile göze almışlardır her şeyi, Mesude'siyle birlikte. Romanda doğanın hissettirilmeden ya da hissettirilerek zaman içinde nasıl katledildiğini de anlatıyor değerli yazar. Otel için ormanların, yol için ağaçların yok ed…
…e. Gün artık parıl parıldı. Ve farları yanıp yanıp sönüyordu şimdi kırmızı oyuncak arabanın. İyi düşünmek iyi hissettiriyormuş demek ki ve güzel haberler getiriyormuş beraberinde. Üniversiteden arkadaşı Turgay geldi aklına. Ne olumlu ço…
…herkes çok yakından ilgilenmişti benimle. O kadar ki sanki yıllardır buraya çay içmeden eve gitmemiş gibi bir hisle doluydum. Akşam olmasına yakın, bütün ısrarlarına karşın bir sonraki gelişimde yatılı kalacağıma söz vererek…