gülüşünle

Sessizlik

…giden insanların ardı sıra gölgen, Ne kokun kalmış bu şehirde ne de ayak izin… Artık uyanmıyorum, bir köşede gülüşünle, Çünkü zaman geçtikçe kalmıyor o güzel yüzünün hayali gözlerimde… Ne yaşayacak bir sebep var ne de umutlu ola…