Tuna Şaşkını
…ettiğim tarzda: yumuşak kumaşlı, üstüme rahatça oturan bir elbise ve topuklu ayakkabılar. Sonra kocaman yeşil gözlerime bolca rimel, dudaklarıma kırmızı ruj. Hazırlanıp aşağı indiğimde, uzun zamandır beni salaş kıyafetlerle ve ma…
…ettiğim tarzda: yumuşak kumaşlı, üstüme rahatça oturan bir elbise ve topuklu ayakkabılar. Sonra kocaman yeşil gözlerime bolca rimel, dudaklarıma kırmızı ruj. Hazırlanıp aşağı indiğimde, uzun zamandır beni salaş kıyafetlerle ve ma…
…orum” dedim. Tekli koltuğa gittim. İçim geçmiş… *** “Anne hadi uyan. Anne hadi kalk gidiyoruz!” diye bir ses. Gözlerimi açtım, karşımda oğlum. “Hiç gitmek istemiyorum hiç” dedim. “Ama her şeyi götürdük, haydi bakalım sultanım, ka…
Elimin içine bakın Belki sizin için Uygun bir çizgi vardır Gözlerimin içine bakın Çiçeklerden süzülmüş bir damla Gök yazının yıldızıdır belki de Yüzüme bir bakın Buğulu mevsimlere çıkar Yüzümdeki kırışıklar Kollarıma bir bakın Ulu…
…alarından kaçarken peşinden sürükledikleri bağırsaklarını görmüştüm. Kan sıçratmamıştık bisiklet izlerine ama gözlerimiz bayat kan kokuyordu. Gülümsedi. Sessizce yürümeye devam ettik. İmgeler dünyasında bir kurgu değildi bizim yap…
…lıkla uyanır dururum? Nasıl çöker üstüme tımarlı yatağım? Ya yastık hangi yönümden boğar beni? Sen fakiriyken gözlerim. Yazan: Ahmet Gözde
…kınlığı içinde yolun ortasında bir kız çocuğunun durduğunu fark ettim. Hatta artık ağırlığı üzerinden alınmış gözlerimle bu kız çocuğunu tanıdım da: Zehra”ydı. Arabanın farları güzel yüzünü aydınlatıyor, iri gözleri korkudan çok y…
…u bir aşktan… Bu duvarları kalın, yuvarlak odaya girerken bizzat ben, içimdeki, zihnimdeki, düşüncelerimdeki, gözlerimdeki ışığı çıkarıp bırakmıştım oraya. Benden daha ben olmasına karşın, ışığa neden bunca yabancılık duyduğumu, ned…
…di Doğar birazdan Aydınlatır gerçeklerin üstünü Yol gösterir yolcuya Uçurumlardan haberdar eder Güneşe mahkûm gözlerimizi Şimdi gördüğünü sandıkların Yalandan ibaret Çıkar o gözlükleri bayım At gözlüğü ile göremezsin Etrafını sarmı…
…akalım, yaralı kekliğim, bu senin hediyen’ ‘Sen de kimsin?’ dedim ben korkudan kurumuş dudaklarımı yalayarak. Gözlerim na böyle açılmıştı. Bana ne dedi biliyor musunuz? ‘Efsaneler diyarından ses olmaya geldim.’ Sonra kesildi ses…
…, onu tıpkı gençliğimdeki gibi öpmek isterdim. “Münevver” dedim kısık sesle. Gözlerini çay bardağından ayırıp gözlerime dikti. Bekledi. Sustum. Ona doğru eğilip fısıldadım: “Seni hep sevdim.” Yazan: Mesut Güney Yılmaz