320 kullanım · 228 yazı
…i Venüs. Mars'ın aksine, isimlendirilmesi oldukça yerindedir. İsmini Roma aşk ve güzellik tanrıçasından alır. Gerçekten de dillere destan bir güzelliği vardır bu koca ateş topunun. Bir kaplan gibi vahşi ve yırtıcı bakışlar; gözle…
…lerimizde balık yemek vardı geniş denizlerin karşısında. Hiç ayrılık yoktu. Bir mucize olsun isterdim, mucize gerçekleşmiyordu. Bu unutulmuş yüzyılda herkes gibi ben de ölümü bekliyordum belki de. İnsanlardan, anılardan, denizlerden, ül…
…nın; anlatılamaz, aşılamaz acının farkındayım. Dün gece, uzun zamandır hayalini kurduğum cinnetin bir provası gerçekleşmişti evde. Evet, uzun zamandır bir cinnet anının hayalini kuruyordum. Cinnet geçirecektim, içimde ne varsa herkese…
…kler açılır kapanır bir sistemle kapatılmıştır. Müze olması ise 1945 yılındaki bir bakanlar kurulu kararı ile gerçekleşmiştir.
…hatırlama sadece. Nasıl oldu da unuttum seni? Oysa seninle doluydu çocukluğum; dünüm, bugünüm, yarınım kadar gerçekliğini bildiğim anılarımda vardın sen. Çok şey geçti şimdi o anıların üzerinden. Ben bile geçtim. Zamanı üzerinde yü…
…sonunda retorik söylevinden bu çıkarıma varırız. Filmde sık yinelenen replik, "Yaşamasının ne önemi var? Kim gerçekten yaşıyor ki?" sözü görüşü destekler niteliktedir. Kopya olarak Rachael, yaşadığını sandığı ama ait olmadığı an…
…sizlik eseri kaldı. Aslında talihsizlik demek yersiz olur. Bence dünyanın en iyi yönetmeni olarak filmlerini, gerçekliği tabii biçimde en naif haliyle kurmaca, sanatsal bütünlükte olabilecek en ayrımlı biçimde vermiştir. Yani kend…
…bağlılığın gücünü anlatacaksın ki? Vazgeçmek dedim ya, en çok da sevdiklerinden vazgeçmek gelir kolaylarına. Gerçekten sevip sevmediklerini kazık yedikten sonra anlarsın. Kazığın acısıyla “keşke ilk kazığı ben atsaydım” dersin.…
…ri de ne yazık ki önemini yitiriyor. Bu sorun, insanların modernleşmesinden daha geriye dayanan bir sorundur. Gerçek anlamda, insanların yeniye rağbet etmelerinin, yeni kitapların da gerek üslup, gerek konu açısından hiçbir şe…
…ve babam başlamıyordu… Giden kimsenin geri dönmeyeceğini bilmenin çaresizliği çöküyordu üstüme. İnsanın kendi gerçekliğiyle yüzleşmesi ne kadar da acıydı.
