4 kullanım · 3 yazı
…emediği eşine de bu dutlardan götürmek için toplamaya başlıyor. Sonra kendisini evinde buluyor. Anı bu kadar… Gerçekten o duyguyla kaplandı içim, sarıp sarmalandı. Ne güzel bir istek: yaşamak… Bambaşka coğrafyalarda, belki de hiç…
…ığı sesi ile konuşmaya devam etti. “Ne yapalım kendi düşen ağlamaz derler, misafir gibi gider geliriz nikâha. Gerisi bizi ilgilendirmez. İkisi de kaldıkları yurtta yaşamaya devam ederler. Bir müddet ev açamayız. Kolay mı hem ç…
…raş oldu, ablasını aradı, yeğenine kumandalı araba sözü verdi. Tüh! Keşke vermeseydi. Mutluyken söz vermemesi gerektiğini kaçıncı kezdir anlatamıyordu kendine. Olan olmuştu. Eline geçen ilk parayla hemen almalıydı en kırmızılısında…
…r. Babam. Gece uyuyamamış, “Bir uyku ilacı yazdırsam olur mu?” diyor. Tosun havlıyor. “Babacığım uyku ilacına gerek yok, öğleden sonra kestirirsin biraz” diyorum. Tosun’un havlamasından konuştuğumu duyamıyor. Kapatıyoruz. Akş…
…bir tembih ne de teselli o her şeyi hafife alma huyun alaycı ve de meydan okuyan tavrın seni kurtarmaz kendi gerçeğinden ses bitti tuzlu kahveyi içene bir hâl oldu evlilik aşkı bitirir mi bilinmez ama arkadaşlıkları bitirdi sen de…
…a kapanıp sinirinin geçmesini beklemelerim… Belki kuzu gibi sessiz, yumuşacık biri çelmiştir aklımı değil mi? Gerçi ben de az nane molla değildim. “mız mız,” derdin, “kıl,” derdin bana. Bazen hak vermiyor da değildim. Ninem;…
…ş bilmem ne bankasından çevik merakıyla kadın adımı “hayırdır” anlamında bir defa daha telaffuz ediyor güreşe geri dönüyorum ne o, neden güldüğümü soruyor ne ben, beni ben olmaktan çıkaranın ben, ben miyim sorusuna yanıt olu…
…i kana yanışı, Saymazsak başka bir şehri öper gibi dalışı, Solmazsa duvarların cengerî rengi, Gitmekten gayri gerçeğimiz yoktu. Sustuğumuzca ağlamıyor muyuz sır? Nasıl konamadığımızın hikayesi değil mi bu, genç ellerimize? Bir ola…
…nişine kulak verdim. Va-rım, Va-rım, Va-rım.” Kelimelerin ağırlığını kalbinde hissetmeden yazamadığından olsa gerek, Sırça Fanus'un her bir sayfası Sylvia Plath'in iç dünyasını olduğu gibi yansıtır. Bir ilk -ve son- roman ola…
…esizlikle alınan bir karardan fazlası değil, biliyorum. Onu çok sevdiğim için değil, sadece, geçtiği ve artık geri dönemeyeceğim için kendi hâlinde akmasına izin verdiğim bir hayatın yumruk olup boğazıma oturduğunu hissediyo…
